* بگو: (یا اباالغوث ادرکنى) اى آقا
پناهم بده
حضرت حجّت بن الحسن العسکرى (عج) فرمودند: بگو: ((یا اباالغوث ادرکنى ))
اى آقا پناهم بده .))
حضرت حجة الاسلام و المسلمین ((آقاى حاج سیّد
محمد تقى حشمت الواعظین طباطبائى قمى )) داستانى را از ((آیت الله العظمى مرعشى نجفى قدس سره ))
 این چنین نقل فرمود:
یکى از علماى نجف اشرف ، که مدّتى در قم آمده بود، براى من چنین نقل کرد که : من مشکلى داشتم به مسجد جمکران رفتم درد دل خود را به محضر
 ((حضرت بقیة الله حجةّبن الحسن العسکرى امام زمان (عج )) عرضه داشتم و از وى خواستم که نزد خدا شفاعت کند تا مشکلم حل شود.
براى همین منظور بکرّات به مسجد جمکران رفتم ولى نتیجه اى ندیدم . روزى هنگام نماز دلم شکست و عرض کردم : مولاجان ، آیا جائز است که در محضر شما و در منزل شما باشم و به دیگرى متوسل شوم ؟ شما امام من مى باشید، آیا زشت نیست با وجود امام حتّى به ((علمدار کربلا قمربنى هاشم (ع )) متوسل شوم و او را نزد خدا شفیع قرار دهم ؟!
از شدت تأثر بین خواب و بیدارى قرار گرفته بودم . ناگهان با چهره نورانى قطب عالم امکان ((حضرت
حجّت بن الحسن العسکرى (عج ))) مواجه شدم . بدون تأمل به حضرتش سلام کردم .
حضرت با محبت و بزرگوارى جوابم را دادند و فرمودند: ((نه تنها زشت نیست و نه تنها ناراحت نمى شوم به علمدار کربلا متوّسل شوى ، بلکه شما را راهنمائى هم مى کنم که به حضرتش چه بگوئى .
چون خواستى از ((حضرت ابوالفضل (ع))) حاجت بخواهى ، این چنین بگو: ((یا اباالغوث ادرکنى )) اى آقا پناهم بده .))
[لاله هاى رنگارنگ ، ص114]
*حضرت عباس فرمود: بگو
یا صاحب الزمان(عج)
حجت الاسلام آقای مکارمی نقل کرده‏اند که: در یکی از شهرهای شیراز شخصی همراه عمویش برای ماهی‏گیری به کنار رودخانه می‏رود که یک دفعه غرق می‏شود. عموی وی نگران از مرگ برادرزاده، ناگهان می‏بیند که وی روی آب آمد! و خودش را به ساحل رساند.
عمویش از او می‏پرسد: چگونه نجات یافتی؟ می‏گوید: در حال غرق شدن، متوسل به قمر بنی‏هاشم حضرت ابوالفضل العباس (ع) شدم. دیدم آن حضرت تشریف آوردند و فرمودند: بگو «یا صاحب الزمان» من هم متوسل به امام زمان علیه‏السلام شدم و با عنایت حضرت، نجات یافتم.
این حکایت گویای این واقعیت است که امام مهدی (عج) واسطه فیض در این زمان هستند و تمام عنایات معصومین علیهم‏السلام با عنایت امام عصر علیه‏السلام صورت می‏پذیرد. همان طوری که امام مهدی علیه‏السلام به ملاقاسم علی رشتی دعای پر خیر و برکت «یا محمد یا علی یا فاطمه یا صاحب الزمان ادرکنی و لا تهلکنی» را یاد داد. ولی ملاقاسم علی رشتی وقتی به «ادرکنی» رسید، دست نگه داشت
 و ننوشت!
امام علیه‏السلام فرمود: چرا نمی‏نویسی؟! عرض کرد: مخاطبین چهار نفر هستند: محمد، علی، فاطمه و صاحب الزمان علیه‏السلام. پس «ادرکنی» در اینجا صحیح نیست و باید به صیغه‏ی جمع مذکر «ادرکونی» گفته شود. امام علیه‏السلام فرمود: نه، صحیح است. امر و تصرف با امام زمان است، آنها هم که بخواهند کاری انجام بدهند، باز امر و تصرف با امام زمان است.
بنویس «ادرکنی و لا تهلکنی».
 *امام زمان و طریقه‏ی توسل
به حضرت عباس (ع)
در « کتاب کرانه‏ی کرامت (بازکاوی‌ پیوند امام‌ مهدی‌ علیه‌السلام‌ با حضرت‌ عباس‌ علیه‌السلام‌)» آورده است:
شخصی می‏گفت: حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) می‏فرمایند: هر کس با این دو بیت شعر متوسل به عمویم قمر بنی‏هاشم حضرت عباس علیه‏السلام بشود حتماً حاجتش برآورده خواهد شد، و سپس شروع به خواندن بیت اول کردند و در فاصله‏ی بین بیت اول و دوم حدود نیم ساعت با شدت تمام می‏گریستند، آنگاه بیت دوم را خوانده و باز حدود نیم ساعت شدیدا گریه کردند، آنگاه دو بیتی را روی کاغذ نوشتیم که عبارت بود از:
یادم ز وفای اشجع ناس آید/  وز چشم ترم سوده‏ی  الماس آید
آید به جهان اگر حسین دگری/   هیهات برادری چو عباس آید
 منبع: [کتاب کرانه‏ی کرامت بازکاوی‌ پیوند
امام‌ مهدی‌ (عج)‌ با حضرت‌ عباس‌ (ع)]