شیخ ابوجعفر محمد بن یعقوب بن اسحاق رازی معروف به کُلِـینی، شیخ کلینی، مشهورترین فقیه و محدث شیعه در نیمه اول قرن چهار قمری است.
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، ابوجعفر محمد بن یعقوب بن اسحاق کلینی رازی معروف به کلینی رازی صاحب کتاب کافی از محدثان بزرگ شیعه است و بنا بر شواهد، او پس از شهادت امام عسکری(ع) و در زمان امام مهدی(عج) به دنیا آمد و با برخی محدثان که بدون واسطه از امام عسکری(ع) یا امام هادی(ع) حدیث شنیدهاند، ملاقات کرده است.
وی در روستای کلین از روستاهای قدیمی پیرامون تهران در ۳۸ کیلومتری شهر ری و نزدیک حسنآباد قم و در زمان امام عسکری(ع) به دنیا آمد، به همین جهت، او را به لقب رازی، منسوب به ری هم میخوانند.
کلینی در ابتدا علوم اسلامی را نزد پدر و دایی خود، گذراند و بعد از مدت کوتاهی با منابع رجالی و حدیثی آشنا شد و برای ادامه تحصیل خود به شهر ری رفت. در آن دوران بیشتر مردمان شهر ری شافعی و حنفی مذهب بودند، ولی روستاها شیعهنشین بودند و اکثر اهل تسنن آن شهر، همواره تحت تأثیر آنان بودند، از اینرو ری به شهر شیعهنشین معروف بود. در آن دوران شهر ری، مرکز برخورد آراء و اندیشههای اسماعیلیه، حنفی، شافعی و شیعه شده بود.
کلینی در سال ۳۲۸ قمری برابر با ۳۱۹ خورشیدی که مصادف با مبدأ غیبت کبری امام زمان(عج) است در سن ۷۰ سالگی در بغداد، درگذشت. ابو قیراط محمد بن جعفر حسنی، یکی از بزرگان بغداد بر پیکرش نماز خواند، آرامگاه او در باب الکوفه در بغداد، امروز در ناحیه شرقی رود دجله کنار پل قدیم بغداد و زیارتگاه مسلمانان است.