اميرخسرو دهلوي شاعر پرآوازه پارسي گوي هندي، در سال 651 ق در شمال غربي هند به دنيا آمد و از جواني، استعداد خود را در زمينه شعر نشان داد. اميرخسرو علاوه بر تسلط بر ادبيات و موسيقي ايراني و هندي، با زبان‏هاي عربي و تركي نيز آشنا بود. اطلاعات وسيع و مهارت او باعث شد تا در زمره پركارترين شاعران ادب فارسي به شمار آيد. از اميرخسرو دهلوي، آثار متعددي به يادگار مانده كه هشت مثنوي و پنج دفتر شعر از آن جمله است. دهلوي در اين مثنوي‏ها، شديداً تحت تأثير نظامي، شاعر شهير ايراني بوده است. وي به حق، بزرگ‏ترين شاعر پارسي گوي هند و صاحب قريحه و اشعار بسيار است.