شیعی یک جریان کاملا بالنده و روشمند است که اصول و روش خاص خود را دارد، اما برخی تحقیقات به لحاظ نوع ارائه و ادبیاتی که میخواهد با فضای اجتماعی ارتباط برقرار کند متناسب با دورههای جدید نبوده است.
وی این روش تحقیق را روشی تطبیقی خواند و با بیان اینکه روش تحقیق اجتهادی باید به صورت کاربردی و با استفاده از منابع متقن و مطمئن صورت گیرد، گفت: اجتهاد مبتنی بر ادله است، بنابراین ادله باید مستند بر خود شخص و مبتنی بر منابع اصلی باشد که این امر با تحقیق و پژوهش به دست میآید.
حبیبی بحث عقل را در حوزه فقهالاخلاق و فقهالتربیه به سبب اینکه بیشتر مباحث ارشادی است ضروری دانست و با بیان اینکه در کتابهای اصولی هیچ تعریف مشخصی از عقل نشده است، خاطرنشان کرد: منابع اجتهاد اسلامی محدود به کتاب و سنت نیست و عقل هم در این زمینه بسیار کارآمد است.
وی همچنین اهمیت بررسی تحقیقات علوم تجربی را در بحث فقهالاخلاق به سبب صورتبندی روشن و نظاممند آن از موضوعات دانست و گفت: تبیین درست از نظام تعلیم و تربیت، موضوعی است که از احکام دینی استنباط میشود و این ربطی به موضوع نخواهد داشت.
این استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: اگر بپذیریم مراد از فقهالاخلاق تعمیم روش اجتهادی و فقه جواهری در حوزه اخلاق است باید یک بار دیگر بحث روش اجتهادی را تبیین کرده و مولفههای آن را مبتنی بر شخص و منابع اصلی مشخص کنیم.
وی با بیان اینکه روش تحقیق اجتهادی باید مبتنی بر ادله باشد و کتاب و سنت و عقل باید در روش اجتهادی صورت گیرد، گفت: کسی که میخواهد در هر جایی روش اجتهاد اسلامی را پیادهسازی کند باید مبنای خود را اتخاذ کرده باشد به ویژه در فقه الاخلاق که مباحث اخلاقی و منابع ارشادی است.