خبر آورده اند فاطمه معصومه به شوق دیدار برادر و امام خویش با گروهی از اطرافیان خود از مدینه حرکت کرده است و اکنون وارد قم می شود.
گفته اند وقتی حضرت به ساوه می رسد بیمار می شود و سوال می کند تا قم چقدر راه است؟ و می گویند: 10 فرسخ، حضرت درخواست می کند او را به قم برسانند.
کاروان به سوی قم حرکت می کند. موسی بن خزرج بن سعد اشعری بزرگ این شهر تا کیلومترها بیرون شهر به استقبال می رود و گروهی از مردم به دنبال او حرکت می کنند تا به شرف ملازمت حضرت فاطمه برسند.
بالاخره کاروان از راه می رسد و شوری بر پا می شود. مردم به استقبال دختر امام، خواهر و عمه امام آمده اند و اشک شوق می ریزند.
موسی بن خزرج زمام ناقه حضرت را به دست می گیرد تا عزت و شرافت خود را دو چندان کند. او به جانب شهر می آید تا مهمان عزیز این دیار را در سرای خود فرود آورد.
شوق دیدار برادر، حضرت را راهی خراسان کرده بود که اکنون او دچار بیماری شده است.
شاید هم وقتی آن حضرت به ساوه می رسد عده ای از دشمنان با اشاره مأمون عباسی راه را بر آنان می بندند و در یک درگیری نابرابر، همه برادران و اکثر همراهان آن حضرت را به شهادت می رسانند و حضرت معصومه از شدت تأثر و تألمات بسختی بیمار می شود آن طور که ادامه سفر برای او ناممکن می شود.
حضور هفده روزه حضرت در این شهر، برای مردم پربرکت می شود تا آنجا که شهر شهرت جهانی پیدا می کند و به عنوان ام القرای جهان تشیع شناخته و حوزه علمیه آن بزرگ ترین حوزه علمیه شیعه در طول تاریخ به شمار می آید و در مراکز علمی شیعیان و بلکه مسلمانان عالم جنبه محوری پیدا می کند. همه از برکت قدوم مبارک حضرت فاطمه معصومه (س) است.
محمد خامه یار - جام جم