به گفته آن ها، زوج های نزدیک زمانی که با یکدیگر هستند، دارای خاطرات واضحی هستند. در مطالعه انجام شده، افراد در صورتی که به یکدیگر نزدیک بودند، اغلب می توانستند در به یاد آوردن یک اسم فرار به شریک زندگی شان کمک کنند.
تیم دانشگاه «مک کواری» طی چهار مطالعه، یادآوری مشترک را در زوج های صمیمی بررسی کرد و دریافت زوج هایی که سطح صمیمیت شان بالا بود، در این یادآوری بهتر عمل کردند.
نویسندگان این مقاله اعلام کردند بزرگسالان بیشترین دشواری های حافظه را درباره اطلاعات زندگی نامه ای و نه وقایع انتزاعی تجربه می کنند و به نظر می رسد با بالارفتن سن افراد، آن ها عدم اعتمادپذیری حافظه خود را با کمک گرفتن از حافظه شریک قابل اعتمادشان تعادل می بخشند.
این یافته می تواند توضیحی برای این موضوع باشد که چرا وقتی یکی از زوج ها دچار افت کارکرد شناختی می شود، دیگری نیز به زودی به وضعیت وی دچار می شود.(ایسنا)