مصحف فاطمه(س) هم اکنون توسط حضرت حجت(ع) نگهداری شده و توسط ایشان مورد استفاده قرار می‌گیرد و هیچ‌گاه در اختیار نااهلان و نامحرمان قرار نگرفته است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، حجت‌الاسلام و المسلمین سیدتقی واردی، عضو هیئت علمی مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، در نوشتاری به معرفی مصحف شریف حضرت فاطمه(س) پرداخته که سه بخش آن پیش از این از نظر خوانندگان گذشت و اکنون در ادامه بخش پنجم و پایانی آن که به به محل نگهداری این مصحف شریف اشاره دارد، ارائه می‌شود.

در رابطه با اینکه مصحف فاطمه(س) در کجا است و در دست چه کسی نگهداری و محافظت می‌شود، باید گفت: مصحف فاطمه(س) در آغاز تدوین و تألیف، در خانه امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع) نگهداری می‌شد و در اختیار آن حضرت بود و پس از شهادت آن حضرت، در اختیار امام حسن مجتبی(ع) و پس از شهادت وی، در اختیار امام حسین(ع) قرار گرفت. به همین ترتیب، رسید به حضرت حجت بن الحسن(عج).
این مصحف شریف هم اکنون توسط حضرت حجت(ع) نگهداری شده و توسط ایشان مورد استفاده قرار می‌گیرد و هیچ‌گاه در اختیار نااهلان و نامحرمان قرار نگرفته است. در این رابطه به چند حدیث توجه فرمایید:
1) امام رضا(ع) در حدیثی، علایم و نشانه های امام معصوم(ع) را بیان کرد و فرمود: للإمام علامات یکون أعلم الناس، و احکم الناس، واتقی الناس، واحلم الناس، واشجع الناس، واسخی الناس، واعبد الناس و ... و یکون عنده مصحف فاطمة(س).(1) یعنی یکی از نشانه های امام معصوم(ع)، آن است که مصحف حضرت فاطمه(س) در نزد وی باشد.
2) امام جعفر صادق(ع) در فراز حدیثی فرمود: وان عندنا لمصحف فاطمة(س). (2) یعنی: همانا مصحف فاطمه(س) در نزد ما است.
3) امام موسی کاظم(ع) فرمود: عندی مصحف فاطمه(س)، لیس فیه شیئی من القرآن.(3)
4) ابوبصیر گفت: از امام صادق(ع) شنیدم که می فرمود: ما مات ابو جعفر(ع) حتی قبض-ای ابو عبدالله - مصحف فاطمة(س). (4) یعنی: پدرم امام محمد باقر(ع) وفات نیافت، تا این که مصحف فاطمه(س) را از او دریافت کردم.
5) امام صادق(ع) در حدیثی فرمود: علمنا غابر و مزبور، و نکت فی القلوب و نقر فی السماع، و ان عندنا الجفر الأحمر، و الجفر الابیض . و مصحف فاطمة عندنا و ان عندنا الجامعة ، فیها جمیع ما یحتاج الناس الیه. (5)
در این حدیث، علاوه بر این که امام صادق(ع) انواع علوم و دانش های اهل بیت(ع) را توصیف می‌کند، تصریح می‌نماید که جفر احمر، جفر ابیض، مصحف فاطمه(س) و جامعه در نزد آنان (یعنی امامان معصوم) است.
6) علی بن حمزه گفت: به امام صادق(ع) گفته شد که عبدالله بن الحسن (که از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) بود) معتقد است که در نزد او دانش خاصی نیست مگر همان علم و دانشی که در نزد سایر مردم است. فقال(ع): صدق و الله، ما عنده من العلم الا ما عند الناس، ولکن عندنا و الله الجامعة فیها الحلال و الحرام، و عندنا الجفر أفیدری عبدالله أمسک بعیر اومسک شاة، و عندنا مصحف فاطمه(س) ...  . (6)
یعنی: سوگند به خدای سبحان، عبدالله بن الحسن راست گفته است. در نزد او دانش خاصی نیست مگر همان علم و دانشی که در نزد سایر مردم است. ولیکن به خدا سوگند در نزد ما، جامعه است که در او حلال و حرام بیان شده است و در نزد ما، جفر است. آیا عبدالله می داند که جفر در پوست شتر است یا در پوست گوسفند؟ و در نزد ما مصحف فاطمه(س) است...
در این حدیث شریف، امام صادق(ع) بلند پروازی ها و ادعاهای واهی عبدالله بن الحسن و فرزندانش را به باد انتقاد گرفته و گوش زد نموده است که اگر هم می خواهند رهبری مردم و زعامت قیام را بر عهده بگیرند، از اهل بیت(ع) و خاندان عصمت هزینه نکنند. چون آنان، اهلیت چنین مقامی را ندارند. زیرا رهبریت و پیشوایی واقعی مردم بر عهده امام معصومی است که حامل ودایع و اسراراهل بیت(ع)، از جمله مصحف فاطمه(س) باشد.
پی‌نوشت‌ها
[1] من لایحضره الفقیه (شیخ صدوق)، ج 4، ص 419؛ عیون اخبار الرضا ( شیخ صدوق )، ج 1، ص 212
[2] الکافی (شیخ کلینی)، ج 1، ص239؛ بصائر الدرجات ( ابوجعفر صفار قمی )، ص 152
[3] بصائر الدرجات (ابوجعفر صفار قمی)، ص 154
[4] همان، ص 17
[5] روضة الواعظین (فتال نیشابوری)، ص 210
[6] بصائر الدرجات (ابوجعفر صفار قمی)، ص

پایگاه اطلاع‌رسانی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی