یک استاد جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی گفت: محافل دانشگاهی و علمی و حوزوی می توانند بستر سازنخبه پروری باشند ولی نمی توانند مبقیه باشند.دکتر حسین باهر در مورد اینکه در نظریه های نخبه گرایی بحث چرخش نخبگان مطرح است، چرخش نخبگان در جمهوری اسلامی ایران بر اساس چه مکانیسمهایی صورت می گیرد به خبرنگار مهر گفت: مراتب مختلفی از چرخش نخبگان قابل درک است : عافیت اندیشی و عاقبت اندیشی.
این استاد جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی در مورد اینکه آیا شایستگی و نخبگی باعث این چرخش می شود؟ هم تصریح کرد: شایستگی بر دو نوع است واقعی و حقیقی که شایستگی واقعی چرخش ابن الوقتی دارد و نخبگی حقیقی چرخش عند اللزومی دارد.
این جامعه شناس و رفتارشناس در مورد اینکه دانشگاه ها و محافل علمی و حوزوی ما چه میزان در تربیت نخبگان مؤثر بوده اند؟ هم یادآورشد: اگر منظور از نخبگی روشنفکر متعهد، روشنگر آشنا به زمان و مکان، و روشن اندیش انسان گرا (یعنی فرهیخته غیر خود شیفته) باشد، قطعاً عوامل چهارگانه زیر در بود و شد او مؤثرند : وراثت، بطن، حضانت و اکتسابات خود او، بنا براین محافل دانشگاهی و علمی و حوزوی می توانند بستر ساز باشند ولی نمی توانند مبقیه باشند.