خیلی‌ کار می‌کنند، اما نتیجه همه کارها با هم یکی نیست. بعضی‌ها‌ چند دقیقه بیشتر مشغول کار نیستند، ولی از همان چند دقیقه هم نهایت استفاده را می‌برند و در مقابل خیلی‌‌ها، ساعت‌های طولانی کار می‌کنند در حالی‌که فقط چند دقیقه کار مفید داشته‌اند.



ساعات کاری که به معنای مدت زمانی است که افراد، مشغول کار حرفه‌ای‌شان می‌شوند و در ازای آن پول دریافت می‌کنند، در کشورهای مختلف متفاوت است و در هر کشوری هم بازده و ساعت مفید کاری کارمندان و کارگران در مقایسه با دیگر مناطق فرق می‌کند.



با این حال، ساعت کاری استاندارد در هر کشوری براساس قوانین همان کشور تعیین می‌شود و کارفرمایان باید از آن پیروی کنند.



اکنون به طور کلی در کشورهای مختلف جهان ساعت کاری حدود 40 تا 44 ساعت در هر هفته است و جالب است بدانید برخی کارشناسان اقتصادی براین باورند که ساعت کاری باید به 21 ساعت در هفته کاهش یابد. از نظر آنها چنین اقدامی می‌تواند با مشکلاتی مانند بیکاری، بروز بیماری‌های جسمی و روحی، رسیدگی نکردن به خانواده و نداشتن وقت آزاد به مقدار کافی مقابله کند.



همچنین آنها باور دارند در صورتی که فرد مدت بیشتری همراه خانواده‌اش باشد و فرصت تفریح و استراحت داشته باشد، بازده کاری‌اش افزایش خواهد یافت. بنابراین اکنون در کشورهای پیشرفته نیز ساعات کاری در طول هفته در حال کاهش است.



با این توضیحات، امروز می‌بینیم میانگین ساعات کار در بسیاری از کشورهای توسعه یافته به طرز چشمگیری کاهش پیدا کرده؛ به عنوان نمونه آن‌طور که تخمین زده می‌شود، در ایالات متحده آمریکا و در اواخر قرن نوزدهم میانگین ساعات کاری بیش از 60 ساعت در هفته بوده است و امروزه، ساعت کار متوسط در این کشور به حدود 33 ساعت رسیده است. البته هلند با 27 ساعت کار در هفته پیشتاز کمترین ساعت کاری است و پس از آن فرانسه با 30 ساعت کار قرار دارد.



کره جنوبی نیز در حال کاهش ساعات کاری است تا کارمندان و کارگران فرصت بیشتری برای تفریح و استراحت داشته باشند.



البته ناگفته نماند که این افراد در ساعات کاری ـ هرچقدر هم که کم و کوتاه شود ـ تا حد امکان تلاش می‌کنند و وظایف‌شان را به بهترین نحو ممکن انجام می‌دهند.



بنابراین همیشه تاکید می‌شود کاهش ساعت کاری در صورتی اهمیت دارد و موجب تغییرات مثبت می‌شود که بازده کاری را کاهش ندهد.



در ژاپن هم ساعات کاری در حال کاهش است، ولی هنوز خیلی از چشم‌بادامی‌ها ترجیح می‌دهند ساعات طولانی مشغول کار باشند. در بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا نیز ساعت‌های کاری بتدریج در حال کم شدن است.



البته نباید فراموش کنیم ساعت کاری مفید در کشورهای مختلف هنوز هم بالاست و این کاهش ساعات کاری به این مساله صدمه‌ای نزده است. به عنوان مثال ساعت کاری مفید در طول سال به ازای هر کارگر در ژاپن 1745 ساعت، در آمریکا 1790 ساعت، در کانادا 1710 ساعت و در کشوری مانند یونان 2034 ساعت بوده است.



با این توضیحات مشخص می‌شود کاهش ساعت کار در صورتی که با افزایش بهره‌وری همراه باشد، می‌تواند موثر واقع شود و اکنون در کشورهای پیشرفته جهان این اتفاق افتاده است.