بخش زيادی از زندگی امام موسی كاظم(ع) در تقيه بود كه از راه اين مبارزه مخفی حقانيت دين و تشيع ترويج شد بنابراين همان كاری كه امام حسين(ع) در كربلا انجام داد و آشكارا با يزيد مبارزه كرد و تشيع اثبات و اسلام تثبيت شد، امام موسی كاظم(ع) در قالب تقيه انجام داد.



حجت‌الاسلام و المسلمين عبدالرضا خوشنويس، مدير اجرايی ستاد زكات استان فارس در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، ضمن عرض تسليت فرا رسيدن سالگرد شهادت امام موسی‌بن جعفر(ع) به بيان گوشه‌هايی از زندگی آن حضرت پرداخت و گفت: امام موسی كاظم(ع)، امام هفتم و معصوم نهم شيعيان است كه در هفتم صفر سال 128 هجری قمری در ابواء متولد شد.



وی افزود: مادر آن همام حميده مصفا نام داشت و از زمان شهادت پدرش، امام جعفر صادق(ع)، در شوال 148 هجرى تا رجب سال 183 هجرى، به مدت 35 سال امامت كرد و آن حضرت در سن بيست سالگى به امامت رسيد.



حجت‌الاسلام خوشنويس با تصريح اينكه آن حضرت مهم‌ترين بخش زندگی خود را در دوران هارون الرشيد سپری كردند، گفت: هارون از جهتی با ديگر خلفای عباسی تفاوت داشت و تفاوت او در اين بود كه گويا هارون يك بخشی از اتبصار ولايی به صورت ظاهر داشت يعنی به حقانيت اهل بيت نوعی اذعان قلبی داشت و بعضاً هم در مكان‌هايی اظهار می‌كرد.



معاون مشاركت مردمی ستاد احياء امر به معروف و نهی از منكر فارس با اشاره به روايتی از كتاب سيره ائمه معصومين(ع) شهيد مطهری خاطرنشان كرد: در اين كتاب روايتی از قول مأمون پسر هارون الرشيد بيان شده است كه هارون به حقانيت اهل بيت(ع) پی برده بود اما كشش دنيا، كوشش و تلاش او را برای اينكه حق را واقعاً بپذيرد از بين برده بود.



وی ادامه داد: هارون اگرچه ممكن است كه به حقانيت اهل بيت(ع) از نظر استدلال رسيده باشد اما از نظر اينكه بخواهد به اين استدلال عمل كند به شدت عاجز است زيرا وابستگی شديد به دنيا دارد و اين وابستگی است كه امام موسی‌بن جعفر(ع) و هارونالرشيد را در برابر هم قرار داده و به نظر می‌آيد همان تقابلی كه سيدالشهدا(ع) با يزيد داشت و همه حق‌جويان با همه باطل‌گرايان دارند، امام موسی‌بن جعفر(ع) هم با هارون دارد و فرق آن، اين است كه هارون اگرچه از نظر استدلال و برهان به اين نتيجه رسيده است حق كجاست و كيست اما پذيرش حق برای او سخت است بنابراين مقابله كردن با هارون درايتی نياز دارد كه همه ائمه اين دقت‌ها را دارند اما وقتی اين دقت می‌خواهد به مردم و پيروان منتقل شود كار مقداری سخت می‌شود.



حجت‌الاسلام خوشنويس با اشاره به آيه 112 سوره هود « فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ...؛ پس همان گونه كه دستور يافته‏اى ايستادگى كن...» گفت: استقامت برای خود پيامبر(ص) دشوار نيست اما اين استقامت را بخواهد به مردم خود منتقل كند كار سختی است و به همين دليل دشواری كار امام موسی‌بن جعفر(ع) در استقامت در برابر هارون نيست بلكه در استقامت دادن به مردم در برابر هارون كه نياز به دانش ويژه و معرفت خاص دارد، دشوار است.



اين پژوهشگر دينی اضافه كرد: اين معرفت خاص و اين استقامت قالب‌هايی دارد و گاهی قالب آن اين است كه مردم در سرزمين كربلا در برابر يزيد قرار گيرند شمشير بكشند شهيد، مجروح و اسير شوند اگرچه اين نوع استقامت دين زيادی لازم دارد اما قالبی كه موسی‌بن جعفر(ع) برای مقابله با يزيد زمانش يعنی هارون در نظر می‌گيرند مقابله با شمشير در ميدان جهاد نيست بلكه از راه تقيه حضرت خواست حقانيت خود و باطل بودن هارون رو تفهيم كند.



وی افزود: تقيه سپر مؤمن در روزهای سخت مبارزه است يعنی از خود سپر واقعی برداشتن خيلی سخت‌تر است چون مؤمن آن‌قدر بايد بصير و آگاه باشد كه بتواند بين نفاق و تقيه تشخيص دهد كه اكنون جای تقيه است يا نفاق.



حجت‌الاسلام خوشنويس اظهار كرد: امام موسی كاظم(ع) بخش زيادی از عمر خود را در برابر هارون در مبارزه تقيه‌ای گذارند به گونه‌ای كه حضرت به بسياری از ياران خود فهماند كه حتی اگر در خيابان و شوارع او را ديدند، سلام نكنند تا ياران مشخص نشوند و به دليل همين فقها به فرمايشات امام موسی‌بن جعفر(ع) در استنادات فقهی استناد نمی‌كنند چون معتقدند كه بخش زيادی از فرمايشات آن امام همام مبنای تقيه‌ای دارد.



مدير اجرايی ستاد زكات فارس با بيان اينكه تقيه يعنی در قالب اختفا دين خدا را پيش ببريم، گفت: در زمان امام موسی كاظم(ع) آن‌قدر تقيه زياد است كه علی‌بن يقطين يكی از اصحاب خاص امام(ع) به دربار هارون راه پيدا كرد و حتی وزارت را قبول كرد تا بتواند به تشيع خدمت كند و در قالب اين مبارزه اختفايی فرهنگ اهل بيت(ع) را پيش ببرد.



وی بيان كرد: آن قدر موسی‌بن جعفر(ع) توانست در قالب تقيه مفاهيم و آموزه‌های تشيع را پيش ببرد كه برخی به هارون‌الرشيد گفتند كه در حقيقت حاكم واقعی موسی‌بن جعفر(ع) است و همين امر موجب شد كه باز علی رغم آن تقيه غليظ، امام به دست هارون‌الرشيد به شهادت برسد و آن شهادت هم خود نوعی مبارزه بزرگ بود و اثبات حقانيت بود.



حجت‌الاسلام خوشنويس تصريح كرد: بخش زيادی از زندگی امام موسی كاظم(ع) در تقيه بود يعنی زمان مبارزه مخفی كه از راه اين مبارزه مخفی حقانيت دين و تشيع ترويج شد بنابراين همان كاری كه امام حسين(ع) در كربلا انجام داد و آشكارا با يزيد مبارزه كرد و تشيع اثبات و اسلام تثبيت شد، امام موسی كاظم(ع) در قالب تقيه انجام داد.



معاون مشاركت‌های مردمی ستاد احياء امر به معروف و نهی از منكر فارس در پايان خاطرنشان كرد: سرانجام امام موسی كاظم(ع) در 25 رجب سال 183 هجرى، در سن 55 سالگى، به‏ وسيله زهرى كه در زندان سندى بن شاهك به دستور هارون ‏الرشيد به آن حضرت خورانيده شد به شهادت رسيد و در كاظمين مدفون شد.