استاد کمبریج در گفتگو با مهر:
اشتراکگذاری دانش دارای وجوه مثبت و منفی است
معاون پیشین انجمن حقوق و علوم اجتماعی بریتانیا و استاد حقوق و فلسفه سیاسی دانشگاه کمبریج با اشاره به اینکه اصطلاح "به اشترک گذاری دانش" یک اصطلاح بوروکراتیک است که می تواند اشکال مختلف و گوناگونی به خود بگیرد، گفت: برخی از این اشکال مضر هستند و برخی از این اشکال مفید به شمار می روند.به گزارش خبرنگار مهر، بشر در طول تاریخ از رهگذر کسب تجربه از گذشتگان و بهرهمندی از آنها توانسته به اختراعات و اکتشافات جدید دست یابد و یا اینکه زمینه های مطالعاتی و تحقیقاتی را بسط و گسترش دهد.
امروزه گسترش ابزارهای ارتباطی باعث شده که به اشتراک گذاری دانش و معرفت روندی فزاینده داشته باشد. بسیاری از سایتهای تخصصی، امروزه به صورت رایگان اخبار و اطلاعات خود را در اختیار عموم قرار میدهند.
پروفسور متیو کرامر استاد فلسفه سیاسی و فلسفه حقوق دانشگاه کمبریج و مدیر برنامه فلسفه سیاسی و فلسفه حقوق در این دانشگاه در خصوص اهمیت به اشتراک گذاری دانش در دوران کنونی به خبرنگار مهر گفت: اصطلاح "به اشترک گذاری دانش" یک اصطلاح بوروکراتیک است که می تواند اشکال مختلف و گوناگونی به خود بگیرد.
وی افزود: برخی از این اشکال مضر هستند و برخی از این اشکال مفید به شمار می روند. برای نمونه وقتی دانشمند هستهای پاکستان اطلاعاتی در مورد بمب اتمی در اختیار کره شمالی قرار داد با شکل مضر و مهلک "به اشتراک گذاری دانش" مواجه شدیم.
مؤلف "محل تلاقی اخلاق و حقوق" یادآور شد: همچنین وقتی عمال و کارگزاران دولت چین در صنایع دفاعی غرب جایگاهی پیدا کردند و سپس از این جایگاه و موقعیت برای انتقال اطلاعات پیشرفته نظامی به صنایع نظامی چین استفاده کردند باز با شکل مضر و مهلک "به اشترک گذاری دانش" مواجه شدیم.
وی تأکید کرد: البته اشکال زیادی از به اشتراک گذاری دانش وجود دارد که مضر نیستند. جریان انتقال دانش در حال حاضر بیشتر از سوی کشورهای پیشرفته صورت میگیرد.
استاد دانشگاه کمبریج افزود: در واقع این کشورها در دوران کنونی بیشترین سهم از انتقال دانش به سایر کشورها را در اختیار خود دارند. آموزش عالی از طریق شبکههای مجازی و کتابخانههای مجازی دو شیوه و راه مؤثر در انتقال این دانش از کشورهای پیشرفته به سایر کشورها به شمار میروند.
مؤلف "نظریه حقوق، نظریه سیاسی و شالوده شکنی" در پایان تأکید کرد: در خصوص این موضوع مطمئن نیستم که چنین جریانی بتواند پایداری و ثبات اقتصادی را به همراه داشته باشد. اما آنچه معلوم است این است که جریان آزاد اطلاعات به شیوههای مختلف از جمله دو شیوه مذکور شتابان است.