عضو هيئت علمی دانشگاه شهيد رجايی با اشاره به آيه شريفه «رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ»، اظهار كرد: قرآن كريم در اين آيه شريفه، غفلت از خدا را مساوی با لهو دانسته است.

سيدمحسن ميرباقری، عضو هيئت علمی دانشگاه شهيد رجايی، در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با اشاره به آيه شريفه 37 از سوره مباركه نور اظهار كرد: خدای متعال می‌فرمايد: «رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ؛ مردانى كه نه تجارت و نه داد و ستدى آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و دادن زكات به خود مشغول نمی‌‏دارد».

وی افزود: خداوند در آيات قبل ـ فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَیُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ـ اذن داد كه اين خانه‌ها پايگاه ذكر باشد و مردم بروند با ائمه هدی و اهل‌بيت(ع) سخن بگويند، در صبح و شام، عده‌ای خداوند را تسبيح می‌كنند. بعضی مفسران تسبيح در اين آيه را به نمازهای نافله معنی كرده‌اند؛ يعنی بروند و در سفرهای زيارتی نماز بخوانند، چه كسانی چنين می‌كنند؟ كسانی كه تجارت، خريد و فروش و به طور كلی، شئون دنيا آن‌ها را از ياد خدا به لهو نمی‌اندازد.

عضو هيئت علمی دانشگاه شهيد رجايی تصريح كرد: علی‌القاعده اين تصور می‌‌شود كه بايد گفته می‌شد: «لاتغفلهم عن ذكر الله؛ آن‌ها را به غفلت از ذكر خدا نمی‌اندازد» اما قرآن كريم فرموده است: «لاتلهيهم؛ آن‌ها را به لهو نمی‌اندازد» گويا می‌خواهند بگويند كه غفلت از خدا مساوی با لهو است و اگر انسان از خدا غافل شود، به لهو پرداخته است.

وی اضافه كرد: خداوند در ادامه آيات می‌فرمايند: «یَخَافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ؛ و از روزى كه دلها و ديده‏ها در آن زيرورو مى‏شود می‌‏هراسند» يعنی با اين تعبير اين آيه شريفه، حرم اهل‌بيت(ع) مركز نماز، مركز ذكر و مركز رفت‌وآمد اولياء خداست. زيارت بالاتر از اين؟ ما وقتی به زيارت می‌رويم، چه كاری انجام می‌دهيم؟ با ائمه هدی و اهل‌بيت(ع) سخن می‌گوييم، نماز می‌خوانيم، قرآن می‌خوانيم، نوافل را به جا می‌آوريم.

اين محقق و پژوهشگر اظهار كرد: در حرم امام رضا(ع) برخی بزرگان را ديدم كه بسيار مقيد هستند كه نماز شب خود را در حرم بخوانند. آنجا نماز شب ارزش ديگری دارد. بيتی است و خانه‌ای است كه خداوند اجازه داده كه «مركز» باشد. ما چندين بيت و خانه داريم، ما شش خانه مربوط به پيامبر اكرم(ص) و اهل‌بيت(ع) داريم.

وی عنوان كرد: مدينه منوره، حرم رسول‌خدا(ص)، حضرت زهرا(س)، ائمه بقيع ـ امام مجتبی(ع)، امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) ـ اولين حرم بعد از خانه كعبه است و جايی است كه حرمت دارد و برخی فقها گفته‌اند كه مسافر در تمام مدينه و تمام مكه می‌تواند نمازش را تمام بخواند، اينجا اصلاً حكم ديگری دارد.

ميرباقری ادامه داد: البته اولين حرم، كعبه است كه وقتی حضرت ابراهيم(ع) ديوارهای خانه كعبه را بالا بردند، دعاهايی انجام دادند. يك دعا همين بود كه اين سرزمين را سرزمين امن قرار بده، منطقه‌ای در حدود 4 فرسخ در 4 فرسخ، حرم امن الهی شد كه الان هم احكامش برقرار است. حرم دوم ـ بعد از خانه كعبه ـ حرم پيامبر اكرم(ص) است. اين بقعه مباركه و آن روضه مطهره، جايی است كه خداوند اجازه داده كه اولياء خدا به آنجا می‌روند و صبح و شب به نوافل می‌پردازند.

وی با اشاره به حرم‌های بعدی، گفت: حرم سوم، حرم اميرالمؤمنين(ع) يعنی نجف‌اشرف است. حرم چهارم، حرم امام حسين(ع) يعنی كربلاست. حرم پنجم، كاظمين و حرم امام كاظم(ع) و امام جواد(ع) است. حرم ششم، سامراء و حرم امام هادی(ع) و امام عسكری(ع) است. حرم هفتم، مشهد مقدس و حرم امام رضا(ع) است.

ميرباقری با بيان اين‌كه در اسلام هفت حرم مطهر داريم، عنوان كرد: اگرچه اولين آن‌ها كعبه است كه قرآن كريم مسلمانان را به‌صراحت برای رفتن به آنجا دعوت می‌كند، اما درباره اين شش حرم مطهر و بيوت مطهر آن، قرآن كريم اين آيات را كه گفتيم، بيان فرموده است.

وی تأكيد كرد: قرآن كريم در ادامه می‌فرمايد: «لِیَجْزِیَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَیَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِ وَاللَّهُ یَرْزُقُ مَن یَشَاءُ بِغَیْرِ حِسَابٍ؛ تا خدا بهتر از آنچه انجام مى‏دادند به ايشان جزا دهد و از فضل خود بر آنان بيفزايد و خدا[ست كه] هر كه را بخواهد بى‏حساب روزى مى‏دهد» خداوند وقتی بخواهد به افرادی كه به اين خانه‌ها می‌روند، پاداش بدهد، بهترين اعمال آن‌ها را ملاك پاداش قرار می‌دهد و چيزی از فضل خود نيز بر آن می‌افزايد، اين اولياء خدا كه به حرم اهل‌بيت(ع) رفت‌وآمد دارند، خداوند با آن‌ها اين‌گونه رفتار می‌كند.

ميرباقری تصريح كرد: اين مطلب شايد به اين معناست كه اگر خداوند بخواهد به اين افراد، نمره نماز بدهد، از نمازهايش معدل نمی‌گيرد ـ چون همه نمازها با هم مساوی نيستند ـ بلكه بهترين نمازشان را انتخاب می‌كند و به آن نمره نماز می‌دهد. همچنين به عنوان مثال درباره انفاق هم بهترين انفاق را انتخاب كرده و به آن، نمره انفاق می‌دهد و همين‌طور درباره اعمال ديگر. علاوه بر اين، خداوند از فضل خودش اضافه بر اين‌ها هم به آن افراد عنايت می‌كند، خداوند هركس را كه بخواهد بی‌حساب به او روزی می‌دهد.

عضو هيئت علمی دانشگاه شهيد رجايی عنوان كرد: خلاصه اين‌كه بحث زيارت ائمه هدی و اهل‌بيت(ع) در متن قرآن كريم آمده است، منتهی مثل نوع مباحث ولايت، بدون تصريح به نام و به صورتی كه آيات ولايت ـ كه به سبك خاصی است ـ بيان شده است. وقتی در اين آيات غيرصريح دقت می‌كنيم، می‌بينيم كه غير از اين مطلب، مراد اين آيات، چيز ديگری نمی‌تواند باشد.

وی تصريح كرد: از اينجا به بعد، بالتبع، زيارت مراحل بعد مانند زيارت امامزادگان والامقام كه حضرت اباالفضل العباس(ع) و حضرت معصومه(س) نيز از آن‌جمله هستند، قرار می‌گيرد كه تالی‌تلو ائمه(ع) هستند و در رتبه بعد از آن بزرگواران قرار می‌گيرند.