آزادي سوسنگرد پس از يك ‏سال محاصره (1359 ش)

سوسنگرد در چنين روزي در سال 1359 ه ش ازاشغال نيروهاي رژيم بعثي به دست پرتوان رزمندگان اسلام آزاد شد . اين پيروزي بزرگ نتيجه قطعي همکاري و هماهنگي نزديک بين نيروهاي ارتشي و مردمي بود. سوسنگرد، نامي آشنا و حماسه ساز و حادثه‏اي شورانگيز از حماسه‏هاي بلند دفاع مقدس ماست. سوسنگرد مرکز دشت‏آزادگان در غرب اهواز و در 65 کيلومتري آن واقع شده است. رود کرخه از شمال شهر و شعبه‏اي از آن به نام نيسان از درون شهر از شمال به جنوب مي‏گذرد. مردم سوسنگرد عموماً از شيعيان عرب زبان خوزستان وداراي سابقه‏اي درخشان در دفاع از کشور ايران بويژه در جنگ اول جهاني در مقابله با سربازان و نيروهاي انگليس و تحت زعامت علماي بزرگ وقت دارند. در نخستين روزهاي حمله عراق به ايران اسلامي ، نيروهاي عراقي از مرز چزابه وارد خاک جمهوري اسلامي ايران شدند و پس از اشغال بستان به سوي سوسنگرد روي آوردند. اين افراد مقاومت‏هاي پراکنده مدافعين محلي ورزمندگان را درهم شکستند و با عبور از سوسنگرد بطرف حميديه روانه شدند . اما در حميديه تانک‏هاي عراقي در گل‏ ولاي منطقه زمين‏گير شدند . نيروهاي عراقي مجدداً در اواخر آبان‏ماه سال1359، به سوسنگرد از غرب و جنوب حمله و بالاخره شهر را محاصره کردند. پس از آن بود که مردم سوسنگرد به محاصره دشمن افتادند و اين محاصره سه روز بطول انجاميد . در روز سوم تعدادي از تانک‏هاي عراقي وارد سوسنگرد شدند و رزمندگان بشدت مقابل آنها با سلاح‏هاي سبک و امکاناتي اندک و ناکافي مقاومت مي‏کردند . رزمندگان اسلام درحالي که نه مهماتي براي آنها مانده بود و نه حتي غذا داشتند و تعداد آنها از چند صد نفرهم تجاوز نمي‏کرد، ارتباط تلفني آنها در روز سوم هم قطع شد. اين مبارزه همچنان ادامه داشت تا اينکه حمله نيروهاي خودي بسوي سوسنگرد آغاز گشت و سرانجام پس از مجاهدت هاي فراوان در چنين روزي سوسنگرد آزاد شد .

اولين روز امامت حضرت امام ‏مهدي(عج) پس از شهادت پدر بزرگوار ايشان(260 ق)

پس از شهادت يازدهمين اختر تابناك آسمان امامت، و ولايت، حضرت امام حسن عسكري(ع) در هشتم ربيع الاول سال 260 قمري، حضرت بقيه اللَّه الاعظم امام مهدي(عج) سكاندار امت مسلمان گرديد و به امر خداوند متعال از ديده‏ها پنهان گشت. نهم ربيع الاول سال 260 ه . ق، برابر با آغاز امامت آن امام بزرگ و اميد مستضعفان جهان مي‏باشد. او خواهد آمد و جهان را از عدل و داد پر خواهد كرد همان‏گونه كه از ظلم و جور، پُر شده است. شيعيان، اين روز را به عنوان عيد، جشن مي‏گيرند و در آن، به شادماني و عبادت مي‏پردازند.

واگذاري امتياز احداث راه آهن جلفا - تبريز به روسيه (1331 ق)

ي كه مذاكرات درباره مسير خط‌آهن سراسري ادامه داشت، روسيه براي جلوگيري از اتلاف وقت و نيز مقدمه‌اي براي خط‌آهن سراسري، با بهره گرفتن از نياز مالي ايران موفق به دريافت امتياز راه‌آهن جلفا ـ تبريز از دولت ايران شده بود (صفر 1331ه‍ ق/ فوريه 1913). به رغم عدم پيشرفت مذاكرات خط آهن سراسري، روسيه سريعاً كار ساخت راه‌آهن جلفا ـ تبريز را آغاز كرد. كار احداث اين خط با شاخة صوفيان ـ شرفخانه در اوايل رجب 1334ه‍ ق/م 1916 در حالي به پايان رسيد كه با آغاز جنگ جهاني موضوع راه‌آهن سراسري ايران و انجمن مطالعه آن عملاً پرونده‌اي راكد شده بود.

مرگ "رابرت اوُوِن" فيلسوف اجتماعي (1858م)

رابرت اووِن، فيلسوف انگليسي در 14 مه 1771م در انگلستان به دنيا آمد. وي تا 9 سالگي به تحصيل پرداخت و از آن پس وارد بازار كار شد. اوون پس از چندي به دليل لياقت و كفايت خود، ترقي كرد به طوري كه در 19 سالگي رئيس يك كارخانه ريسندگي گرديد. اما احساس كرد كه جاي‏گزين ساختن ماشين به جاي كارگر در كارخانه، مصايب بسياري براي خانواده‏هاي كارگران ايجاد مي‏كند. وي سعي كرد كه با اين اثرات شوم از راه تشكيل تعاوني مبارزه كند. با اين حال، اين اقداماتْ، توفيقي به بار نياورد، اما تلاش‏هاي ديگر اوون براي اصلاحات اجتماعي، بيشتر ثمربخش واقع شد. اوون درصدد راهي براي آسايش كارگران بود تا اين‏كه اصول سوسياليسم مبتني بر تعديل ثروت، جلوگيري از جمع شدن سرمايه در دست افراد معدود، تسلط دولت بر مؤسسات بزرگ اقتصادي و اولويت منافع و مصالح اجتماعي بر منافع فردي را براي وصول به هدف خود برگزيد. اوون براي اين منظور، از ساعات كار كارگران كاست، كارخانه خود را به وسايل بهداشتي مجهز كرد و استخدام كودكان را ممنوع نمود. وي هم‏چنين با نوشتن مقالاتي، از طبقه زحمت‏كش كه اكثريت جامعه را تشكيل مي‏دادند حمايت كرد و از بي‏عدالتي‏هايى كه در حق توده مردم و كارگران روا داشته مي‏شود انتقاد نمود. درنتيجه تلاش‏هاي اوون، نخستين قانون مربوط به كارخانه و كارگر در سال 1819م در پارلمان انگليس به تصويب رسيد و اين اولين قانوني بود كه از سوءِ استفاده كارفرمايان از فقر كارگران جلوگيري مي‏كرد. اقدامات اوون در بهبود وضع كارگران تاثير بسزايى داشت، هرچند مخالفت گروه كثيري از صاحبان كارخانه‏ها را برانگيخت. تأسيس شركت‏هاي تعاوني نيز از افكار اوون بود. نظر او مبني بر پيدايش خطر اقتصادي، ناشي از توزيع غيرعادلانه ثروت بود و تصريح مي‏نمود كه همه دسته‏بندي‏ها و همه بدبختي‏هايى كه نژاد بشر با آن دست به گريبان است، برخاسته از عدم تعادل ثروت مي‏باشد. اين انديشه به صورت فلسفه مجادله طبقاتي ميان كارگر و سرمايه‏دار توسط كارْلْ ماركس، بنيان‏گذار ماركسيسم تكامل يافت و پايه نظام‏هاي ماركسيستي و سوسياليستي دنيا گرديد. رابرت اوون سرانجام در 17 نوامبر 1858م در 87 سالگي درگذشت.