حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی گفت: دین که نمیخواهد شکم مردم را با اطعام سیر کند، دین میخواهد مردم را با اکرام تأمین کند. همین دین میگوید مزدوری مکروه است کسی حق ندارد جامعه را با مزدوری اداره کند چرا که با این روش کرامت افراد محفوظ نیست.
این مرجع تقلید در اولین جلسه درس اخلاق خود بعد از ماه مبارک رمضان در شهرستان دماوند به ضرورت بهرهگیری از معارف اهلبیت(ع) و پیروی از سیره علمی و عملی خاندان عصمت و طهارت(ع) پرداخت و بیان داشت: امیدواریم ذات اقدس الهی توفیق شکرگزاری نسبت به نعمتهای الهی را به ما مرحمت کند، ائمه(ع)، ولی نعمت ما هستند، باید از این مائده و مأدبه الهی حداکثر بهره را ببریم!
* قرآن کریم درصدد
زنده کردن جامعه بشری است
او در ادامه اظهار کرد: قرآن کریم درصدد این است که جامعه بشری را زنده کند، این حیاتی که برای همه ما هست که مشترک بین حیات انسانی و حیات حیوانی است اما یک سلسله مشترکاتی بین انسان و فرشتههاست که اصرار قرآن کریم بر این است که ما را به آن حیات مشترک بین انسان و فرشته برساند که ما هم بشویم در حدّ فرشته! ائمه ما(ع)، معلمان فرشته شدن هستند! در حدّ فرشته شدن برای ما مقدور است لذا فرمود: «یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَجیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یحْییکُمْ» دعوت پیامبر همان دعوت خداست. اینها میخواهند ما را زنده کنند، فرمود دعوت خدا و پیامبر را اجابت کنید که اینها شما را زنده میکنند.
* در فرهنگ قرآن کریم،
انسان «حی حمید» است،
نه حیوان ناطق
آیت الله جوادی آملی در ادامه با اشاره به روایت نورانی از امام سجاد(علیه السلام) به مرز بین حیات انسانی و حیات حیوانی اشاره کرد و گفت: وجود مبارک امام سجاد(ع) در همان بخش اول دعای صحیفه سجادیه مرز انسان و حیوان را مشخص کرد فرمود. انسان را دیگران حیوان ناطق میدانند اما ما برابر فرهنگ قرآن کریم انسان را حی حمید میدانیم نه حیوان ناطق!
در همان دعای نورانی صحیفه سجادیه دارد که خدایا اگر راه حمد را به ما نیاموخته بودی ما نعمتهای تو را صرف میکردیم و جامعهای که نعمت الهی را بدون حمد صرف کند از حیات انسانی خارج میشود و به حیات حیوانی میرسد. تو حمد و شکر را به ما آموختی که ما حیات انسانی پیدا کنیم. پس ما در برابر نعمتهای الهی باید بدانیم، نعمت را خدا به ما داد و جای مصرف و استفاده از هر نعمت هم مشخص است که کجا صرف بکنیم و چطور صرف کنیم.
* اگر کسی حمد نکند
از حدود انسانی خارج میشود
او ادامه داد: وجود مبارک امام سجاد(ع) در همان دعای اول صحیفه سجادیه دارد که «الانسان حی حمید» چون بیان نورانی حضرت این است که اگر کسی حمد نکند «لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْإِنْسَانِیهِ إِلَی حَدِّ الْبَهِیمِیهِ» فرمود دعوت خدا و پیغمبر این است که شما را زنده کند یعنی بشوید حی حمید، حالا که حی حمید شدیم به ما گفتند این راه را بگیرید و ادامه بدهید.
* مقام بسیاری از فرشتهها نازلتر از مقام انسان
این مرجع تقلید خاطرنشان کرد: بسیاری از فرشتهها نازلتر از مقام انسان، مقام دارند؛ این همه فرشتهها که در بهشت خدمتگزار مؤمنیناند لذا مقامشان پائینتر از مؤمنین است پس ما میتوانیم هم به حدّ فرشتهها برسیم، هم از فرشتهها بالاتر برویم البته فرشتهها هم درجاتی دارند.
* کار، تولید، اشتغال، از بهترین برنامههای دینی ماست
مفسر بزرگ قرآن کریم، به ضرورت دوری جستن از آرزوها و خواستههای باطل اشاره کرد و بیان داشت: یکی از بیانات نورانی حضرت امیر(ع) این است که ما دست و پای خود را نبندیم؛ این آرزوها و خواستههای ناروا دست و پاگیر است. فرمود: بالاترین سرمایه این است که انسان گرفتار آرزوها نباشد. ما اگر خود را بسپاریم به کسی که ما را آفرید و فرمود شما کارتان را انجام بدهید من تأمین میکنم و همه مار و عقرب روی زمین عائله من هستند، او هرگز ما را رها نمیکند. اما مشکل ما این است که ما او را رها کردیم به دنبال دیگری میگردیم! فرمود اینقدر گرفتار آرزو نباشید انسان باید تلاش و کوشش کند کار، تولید، اشتغال که از بهترین برنامههای دینی ماست اینها را تأمین کند.
* پشت میز نشستن،
علم نافع نیست
وی ادامه داد: اینکه در دعاهای ما، در نماز، در تعقیبات نماز، به ما گفتند بگوئید خدایا آن علمی که به درد نمیخورد، من از آن علم به تو پناه میبرم از همین جهت است! دانشگاههای ما باید طرزی این عزیزان دانشجو را تربیت کنند که اینها وقتی فارغالتحصیل شدند تولید و اشتغال دم دستشان باشد، پشت میز نشستن، علم نافع نیست.
* دین میخواهد مردم را با اکرام تأمین کند، نه با اطعام
وجود مبارک پیغمبر با آن مقام دست کارگر را بوسید، کدام کارگر؟ کارگری که برای خودش تولید میکرد. دین که نمیخواهد شکم مردم را با اطعام سیر کند، دین میخواهد مردم را با اکرام تأمین کند. همین دین میگوید مزدوری مکروه است کسی حق ندارد جامعه را با مزدوری اداره کند چرا که با این روش کرامت افراد محفوظ نیست.