نیروهای مسلح عراق پس از سه سال نبرد مداوم با تروریستهای تکفیری و با نادیده گرفتن بزرگنماییهای آمریکا و برخی جریانها در ارتباط با «داعش»، بالاخره کمر این گروه تروریستی را شکستند و به سیطره این گروه تروریستی پایان دادند.
سرانجام مقاومت در عراق نتیجه داد و بساط داعش در موصل، یعنی همان شهر که تکفیریها آن را مرکز خلافت خود کرده بودند، برچیده شد و آخرین هستههای آن نیز در حال پاک شدن
است.
بهار سال 1393 که در مدت خیلی کوتاهی چهار استان «دیاله»، «الانبار»، «صلاحالدین» و «نینوا» به چنگ داعش افتاد و تکفیریها برای اشغال دو استان «بغداد» و «کرکوک» هم خیز برداشته بودند، بسیاری از جریانها و گروهها و حتی برخی از ناظران بیطرف، همهچیز را تمام شده میدانستند.
این اتفاق برای آمریکا که در سال 2011 از عراق خارج شده بود، یک فرصت بزرگ را جهت بازگشت به این کشور ایجاد کرد و به همین خاطر، مقامات واشنگتن رسما و آشکارا از جنگ 10 ساله علیه داعش حرف میزدند و کاخسفید خیلی زود سیاست کثیفی را سرلوحه کار خود قرارداد؛ از یک طرف با تابلوی مقابله با داعش، ائتلاف تشکیل داد و از طرف دیگر، در سایه همین ائتلاف و به بهانه بمباران داعش، حمایت هوایی از آنها را کلید زد.
از میانه سال 2014 تاکنون که ائتلاف آمریکایی ضدداعش فعال شد، جنگندههای این ائتلاف بارها نیروهای عراقی را بمباران کردهاند. هر بار که مورد اعتراض قرار میگرفتند، میگفتند که اشتباها نیروهای خودی را هدف قرار دادهاند! در این مدت هواپیماهای آمریکایی و ائتلاف به طور مکرر برای داعش اسلحه و مهمات و آذوقه فرو میریختند و از راه ترکیه نیز از آنها حمایت میکردند. در این موارد نیز هرگاه دستشان رو میشد، بهانه میآوردند و این موارد را گردن نمیگرفتند و یا اینکه، بهانه همیشگی خود را بر زبان میآوردند و میگفتند که اشتباها دست به این کار زدهاند.
مردم عراق در این نبرد سه ساله با داعش، علاوه بر اینکه با توطئهها و اقدامات آمریکا دست و پنجه نرم میکردند، مجبور به مقابله و مصاف با نفوذیهای داخلی و منطقهای نیز بودند. یعنی همانهایی که یا به اختلافات داخلی دامن میزدند و اذهان مردم را از اصل (داعش) به حاشیه میبردند و یا در مورد داعش، بزرگنمایی میکردند. اما، مقاومت و مردم بیتوجه به این نفوذیها، راه خود را رفتند.
مردم عراق مثل مردم سایر کشورهای اسلامی و منطقه، تجارب دهههای اخیر و خصوصا در ارتباط با رژیم صهیونیستی را پیش چشم خود داشتند و به چشم خویش دیدند که مسیر سازش «یاسر عرفات» رئیس سابق تشکیلات خودگردان به چه نتایج فاجعه باری انجامیده است. عرفات در سال 1993 با شاخه زیتون (نماد صلح) به سازمان ملل رفت و در آمریکا پیمان «اسلو-1» را امضا کرد. اما نتیجهاش این شد که عوامل رژیم اسرائیل حتی خودش را با سم بیولوژیک کشتند.
مردم عراق پیروزیهای حزبالله لبنان و جنبشهای فلسطین علیه رژیم صهیونیستی را دیده بودند و میدانستند که همه آنها با ایمان به خدا و سلاح حاصل شدهاند و نه با سازش و مذاکره و نصیحت و همسویی با آمریکا.
به همین خاطر بود که در سال 2014 به فتوای جهاد کفایی آیتالله «سیدعلی سیستانی» مرجع عالی شیعیان عراق، لبیک گفتند و به میدان آمدند و با داعش جانانه جنگیدند. حاصل این نبرد نیز پس زدن تکفیریها از مناطق مهمی چون «جرف الصخر»، «فلوجه»، «تکریت»، «رمادی» و بالاخره «موصل» بوده است.
واضح است که این پیروزی بزرگ، همه محاسبات آمریکا را در عراق و حتی منطقه به هم ریخته است و به همین خاطر، ملتها و دولتهای منطقه باید خود را آماده مقابله با دسیسههای جدید آمریکا و متحدانش بکنند.
در هر حال، کار داعش در موصل تمام شد و آخرین لکههای آن نیز از رخسار این شهر در حال پاک شدن است و همه میدانند که پایان داعش در موصل یعنی پایان داعش در عراق و حتی در سوریه.