حجت‌الاسلام و المسلمین محمدعلی رضایی اصفهانی، در ادامه جلسات تفسیر اجتماعی قرآن در دارالقرآن علامه طباطبایی(ره) با بیان اینکه قرآن دو نوع حیات و مرگ تصویر کرده است گفت: گاهی حیات و مرگ فردی و گاهی نیز حیات و مرگ اجتماعی در قرآن کریم مطرح شده است.

وی با بیان اینکه در سبک زندگی قرآنی، انسان دارای مراحل حیات گیاهی، حیوانی، انسانی، برزخی و قیامت است تصریح کرد: قرآن فرموده است که کفار بهره‌مند می‌شوند و می‌خورند همان طور که حیوان می‌خورد یعنی زندگی آنان را مانند حیوانات می‌داند چون از عقل خود بهره نبرده و وارد حیات طیبه نشده‌اند؛ البته در مرحله بالاتر، حیات انسانی است که حیات واقعی، عقلانی، علمی و ایمانی و معنوی انسان است که قرآن آن را حیات طیبه نامیده است.

حجت‌الاسلام و المسلمین رضایی اصفهانی با اشاره به آیه ۹۷ سوره مبارکه نحل«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَی وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ» بیان کرد: در این آیه، قرآن بدون اینکه میان زن و مرد فرق بگذارد رسیدن به حیات طیبه را شرط سعادت دانسته است.

عضو هیئت علمی المصطفی تصریح کرد: بسیاری از مستشرقان براساس معنای همین آیه گفته‌اند که قرآن میان زن و مرد فرقی نگذاشته است زیرا قرآن عوارض جسمانی را مبنای سعادت قرار نداده و فرموده کسی اعم از زن و مرد اگر عمل صالح انجام دهد و مومن باشد به حیات طیبه خواهد رسید.

این محقق و قرآن‌پژوه تصریح کرد: مرتبه دیگری از حیات انسان، حیات برزخی است که آیات متعددی در قرآن در این مورد آمده است، و مرحله نهایی نیز حیات اخروی است.

نویسنده تفسیر مهر بیان کرد: در قرآن کریم حیات جسمانی و حیات معنوی مطرح شده است؛ وقتی قلب انسان از کار افتاد انسان دچار مرگ جسمی می‌شود که در برخی نمونه‌های اهدای قلب، از سوی پزشکان بیان شده که قلب اهدایی، واکنش های خاصی در فردی که قلب را دریافت کرده داشته است و برخی خاطرات آن فرد برای فرد دریافت‌کننده، یادآوری شده است که نشان می‌دهد قلب انسان با حافظه در تماس است.

وی افزود: نوع دیگری از مرگ مد نظر قرآن، مرگ معنوی است، به همین دلیل کفار را در برابر زنده قرار دهد زیرا کافر مرده متحرک است زیرا قلب و دل این افراد مرده است و این فرد مرگ معنوی، ایمانی و عقلانی یافته است.

حجت الاسلام رضایی اصفهانی عنوان کرد: در روایات نیز بیان شده است که مرگ جسمانی اقل مراتب مرگ است؛ مرگ علمی نیز داریم که در روایات بیان شده که «العلماء باقون اذا مابقی الدهر» یعنی انسان عالم با مرگ جسمی نمی‌میرد لذا در منطق قرآن و احادیث، مرگ و حیات تنها جسمانی نیست.