امام حسین بن علی (ع)، شمس تابانی است که شعاع تابش نور او تمام مذاهب و فرق را منور نموده است تا آنجا که اعاظم علمای اهل تسنن به کرّات به مناقب سیدالشهدا (ع) اشاره کرده اند.
خبرگزاری مهر -علی کریمی: امام حسین بن علی(ع)، شمس تابانی است که شعاع تابش نور او تمام مذاهب و فرق را منور نموده است تا آنجا که اعاظم علمای اهل تسنن در کتب مختلف و متعدد که از وثاقت خاصی برخوردارند به کرّات به مناقب امام الاولیاء، سیدالشهدا (ع) اشاره و اعتراف کرده اند.
این مدّعا با مراجعه به کتب تاریخ و تراجم اهل سنت (عامه) ثابت می گردد آنگاه که امام حسین (ع) را مورد مدح و ستایش قرار داده اند.
الف-ابن حجر عسقلانی که از بزرگان اهل سنت است می گوید:
«حسین بن علی بن ابی طالب، هاشمی، ابوعبدالله، مدنی، نوه ی رسول خدا (ص) و دسته گل او از دنیا و یکی از دو آقای جوانان اهل بهشت است.» (۱)
ب-زرندی حنفی:
«حسین نماز و روزه و حج و عبادات بسیاری انجام می داد. او مردی با سخاوت و کریم بود و بیست وپنج بار پیاده به حج رفتند.» (۲)
ج-یافعی:
«(حسین) دسته گل رسول خدا (ص) و نوه او و خلاصه نبوت، محل محاسن و مناقب و بزرگواری، ابو عبدالله حسین بن علی (ع) است.» (۳)
د-سبط بن الجوزی:
«کنیه او ابوعبدالله و ملقب به سیّد وفیّ، ولیّ، سبط و شهید کربلاست.» (۴)
ابن سیرین:
«آسمان برکسی بعد از یحیی بن زکریا به جز حسین (ع) نگریست و هنگامی که کشته شد آسمان سیاه گشته و ستارگان در روز پدیدار گشتند، به حدی که سیاره جوزاء در وقت عصر دیده شد و خاک قرمز فرو ریخت و آسمان تا هفت شبانه روز به مانند لخته خونی بود.» (۵)
این اعترافات و بیانات اعاظم اهل سنت تنها در میان قدماء و بزرگان قرن ها پیش نیست بلکه از افراد اهل فنّ اهل سنت که معاصر هستند نیز بدین مطالب و مناقب اذعان دارند:
محمد عبده یمانی:
«حسین (ع) مردی عابد و متواضع بود، همیشه وی را روزه دار مشاهده می کردند، شب ها بیدار و مشغول عبادت بود. همیشه در امور خیر از دیگران جلو بود و در نیکی ها بر دیگران سبقت می گرفت.» (۶)
عمر رضا کحاله:
«حسین بن علی بزرگ اهل عراق در فقه و عظمت روحی و جود و بخشش بود.» (۷)
پس بخوبی روشن است که امام حسین بن علی (ع) علمدار آزادی، جود، بخشش، عبودیت و معنویت، عقلانیت، مبارزه با جهالت و ضلالت و گمراهی، جهاد فی سبیل الله تعالی، دست گیری از مستمندان و هزاران منقبت دیگر در میان تمام جهانیان و مذاهب و فرق است و اختصاصی به شیعیان ندارد، گرچه شیعیان باید به حکم کلام امام صادق (ع) که به یکی از شیعیانش فرمود:
«... انّ الحسن من کلّ احد حسن و انّه منک احسن لمکانک منّا... .» (۸)
هرخوبی از جانب تو خوب تر است چرا که به ما نزدیک تری – نسبت به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) عاشق تر و پایبند تر باشند و حقا و انصافا یک پیرو حقیقی و راستین برای حضرتش باشند چرا که فرموده اند:
«کونوا زینا لنا... .» (۹)
منابع:
۱-تهذیب التهذیب ج ۲ ص ۳۱۹
۲- نظم درر السمطین ص ۲۰۸
۳-مرآت الجنان ج ۱ ص ۱۳۱
۴-تذکره الخواص ص ۲۳۲
۵-تاریخ ابن عساکر ج ۴ ص ۳۳۹
۶-علّموا اولادکم محبّه آل بیت النبی صلی الله علیه وآله ص ۱۳۳
۷-اعلام النساء ج ۱ ص ۲۸
۸-مناقب آل ابی طالب ج۴ ص ۲۳۶
۹-السرایر الحاوی لتحریر الفتاوای ج۳ ص ۶۵