یک روانشناس آرامسازی عضلانی را یکی از شیوههای کنترل پرخاشگری عنوان کرد و گفت: پرخاشگیری منفعلانه زمانی است که فرد کاری انجام نمیدهد و با این کار دیگران را دق- مرگ میدهد و حرص اطرافیان را درمیآورد.
عبدالله امیدی در گفتوگو با خبرنگار بهداشت و درمان فارس، با بیان پرخاشگری به عنوان تجلی هیجان خشم اظهار داشت: وقتی در فرد هیجان خشم ایجاد میشود، برای خلاصی از آن رفتاری را انجام میدهد که ممکن است کلامی یا رفتاری باشد که هدف این رفتار تخلیه هیجان خشم است.
وی افزود: وقتی فرد پرخاشگری میکند احساس آسودگی کرده، نوعی تخلیه هیجانی در او صورت میگیرد. استفاده از عباراتی مانند حرف دلم را زدم و خنک شدم همان تخلیه هیجان خشم است.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان با اشاره به دلایل پرخاشگری گفت: برای دانستن دلایل پرخاشگری باید ابتدا دلایل خشم را جویا شویم. خشم بر اساس تحلیلها و تفسیرهایی که فرد از موقعیت میکند رخ میدهد.
این روانشناس بالینی ادامه داد: وقتی فرد احساس میکند که نیازهایش ارضا نمیشود و در آینده نیز ارضا نخواهد شد احساس ناکامی میکند و این ناکامی زمینهساز خشم میشود. ناکامی مهمترین فرضیه در بروز هیجان خشم و پرخاشگری است.
این متخصص حوزه بهداشت روان کمالگراها را جزو افرادی دانست که چنانچه افراد مطابق میل آنها رفتار نکنند دچار پرخاشگری میشوند.
وی افزود: کمالگراها استانداردهای بالایی دارند و زمانی که احساس کنند مطابق استانداردهایشان رفتار نمیشود دچار خشم و به تبع آن پرخاشگری میشوند. بنابراین بخشی از هیجان خشم ناشی از تعبیر و تفسیر موقعیتها است.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان درباره سببشناسی پرخاشگری اظهار داشت: از نظر ارگانیکی چند ناحیه در مغز وجود دارد که وظیفه آنها تجزیه و تحلیل اطلاعات است. تالاموس، کرتکس، هیپوکامپ، آمیگدال و هیپوتالاموس مناطقی هستند که در تجزیه و تحلیل اطلاعات نقش دارند.
وی ادامه داد: اکثر پردازشها غیر از کرتکس خارج از آگاهی فرد است به همین دلیل است که کنترل هیجان خشم کمی سخت به نظر میرسد.
این متخصص حوزه بهداشت روان از تقویت رفتار برای تداوم آن نام برد و افزود: دیدگاه یادگیری معتقد است که رفتاری که تقویت شود تداوم مییابد وقتی فرد برای حل مسائل خود از پرخاشگری استفاده میکند و مسئله حل میشود تقویت میشود و برای دفعات بعد نیز از پرخاشگری استفاده میکند.
امیدی ادامه داد: آلبرت بندورا در نظریه یادگیری مشاهدهای میگوید وقتی فرد رفتار پرخاشگرانه را توسط الگوها مشاهده کند در موقعیتهای مشابه آن را تکرار میکند.
این روانشناس بالینی اظهار داشت: دو نوع پرخاشگری فعال و منفعل وجود دارد در پرخاشگری فعال فرد به صورت فعالانه پرخاشگری کلامی یا غیرکلامی نشان میدهد. در پرخاشگری کلامی الفاظ ناپسند به کار میرود و در پرخاشگری غیرکلامی نیز برخوردهای فیزیکی صورت میگیرد. در پرخاشگری منفعل نیز فرد به طور مستقیم پرخاشگری خود را ابراز نمیکند اما سعی میکند با رفتار خود به فرد آسیب برساند.
وی ادامه داد: پشت گوش انداختن وظایف، عدم حرف شنوی، اهمال کاری و آسیب به وسایل عمومی از مصادیق پرخاشگری منفعلانه است. معمولاً این افراد با عنوان اینکه رفتارشان دیگران را دق مرگ میکند خطاب میشوند.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان درباره مصادیق پرخاشگری منفعل در مردان و زنان گفت: ممکن است مردی به همسر خود بد و بیراه نگوید اما برای تعمیر آبگرمکن منزل اقدام نکند یا خانمی که در ظاهر پرخاشگری نشان نمیدهد اما غذای گرم آماده نمیکند. این افراد به اصطلاح حرص آدم را در میآورند اما در ظاهر نیز کار خطایی انجام نمیدهند.
وی خاطرنشان کرد: برای کنترل پرخاشگری باید تکنیکهای رفتاری را بیاموزیم. آرامسازی عضلانی یکی از شیوههای فعالسازی سیستم پاراسمپاتیک بدن است که میتواند در آرام کردن فرد مؤثر باشد.