ترکی | فارسی | العربیة | English | اردو | Türkçe | Français | Deutsch
آخرین بروزرسانی : پنجشنبه 27 ارديبهشت 1403
پنجشنبه 27 ارديبهشت 1403
 لینک ورود به سایت
 
  جستجو در سایت
 
 لینکهای بالای آگهی متحرک سمت راست
 
 لینکهای پایین آگهی متحرک سمت راست
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : سه شنبه 22 شهريور 1390     |     کد : 25240

سه شنبه 22 شهريور 15 شوال 13 سپتامبر

آغاز غزوه قينقاع در سال دوم هجري قمري ...

آغاز غزوه قينقاع در سال دوم هجري قمري
پس از آن كه پيامبر(ص) به مدينه هجرت و نظام حكومتي اسلام را پايه ريزي نمود، با يهوديان مقيم اين شهر و حوالي آن، پيمان همزيستي مسالمت آميز امضا كرد و از آنان تعهد گرفت كه با دشمنان اسلام همكاري نكرده و بر عليه اسلام و مسلمانان، هيچ دسيسه و فتنه اي ايجاد نكنند.

اما قوم يهود، هر گاه احساس مي كرد كه پيامبر اسلام(ص) و حكومت اسلامي در مدينه منوره، در معرض خطر قرار گرفته است، خوشحال شده و در صدد همكاري با دشمنان اسلام بر مي آمدند و پيمان نامه خويش را نقض مي كردند.

يكي از قبايل يهود مدينه، طايفه "قَيْنُقاع" بود، كه افراد آن، در حوالي مدينه مي زيسته و به كار تجارت و بازرگاني مي پرداختند و از داشتن زمين هاي زراعي، باغستان و دام داري محروم بودند.

آنان در محله خويش، بازار بازرگاني مهمي داشتند كه بسياري از عرب ها، اعم از مسلمان، مسيحي، يهود، مشرك و بت پرست، در آن جا خريد و فروش مي كردند.

روزي، يكي از بانوان مسلمان در آن جا مورد اهانت و استهزا قرار گرفت و همين امر، موجب درگيري و زد و خورد ميان مسلمانان و يهوديان حاضر گرديد و در اين ميان، يك تن از يهوديان و يك تن از مسلمانان كشته شدند. هم چنين پس از پيروزي سپاه اسلام بر مشركان قريش در "نبرد بدر" و كشته و اسير شدن بسياري از مشركان مكه، يهوديان مدينه از اين پيروزي غرور آفرين مسلمانان، احساس ناراحتي و حسادت مي كردند و از هر راه ممكن در صدد دشمني با مسلمانان و تحقير آنان بر مي آمدند. تا اين كه روزي رسول خدا(ص) وارد بازار آنان گرديد و آنان را گرد آورد و به موعظه و اندرزشان پرداخت و آنان را به ياد پيمان نامه هايشان انداخت و از اختلاف و دشمني، آنان را بر حذر داشت و سرانجام به آنان فرمود: يا معشر يهود! أسلموا، فوالله انّكم لتعلمون أنّي رسول الله، قبل أن يوقع الله بكم مثل وقعه قريش.

يعني: اي جماعت يهود! تسليم شويد ]و گردنكشي و دشمني نكنيد[ سوگند به خدا، شما مي دانيد كه من رسول خدا هستم ]زيرا در كتاب مقدستان، به آن بشارت داده شده است[ پس متوجه باشيد به سرنوشتي كه قريش دچار شده اند، شما را خدا به آن دچار نسازد.

يهوديان به پيامبر(ص) پاسخ هاي ناهموار داده و گفتند: اگر در جنگ با مردمي كه شيوه نبرد نمي دانند، پيروز شده اي، مغرور مشو. به خدا سوگند، اگر با ما نبرد كني ما را خواهي شناخت.

خداوند سبحان، در اين هنگام، اين آيه را بر رسول خدا(ص) نازل كرد: و اِمّا تَخافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيانَهً فَانْبِذْ اِلَيْهِمْ عَلي سَواءٍ، اِنّ اللّهَ لا يُحِبّ الْخائنينَ.

يعني: هر گاه ]با ظهور نشانه هايي[ از خيانت گروهي بيم داشته باشي ]كه عهد خود را شكسته و حمله غافلگيرانه كنند[، به طور عادلانه به آنها اعلام كن كه پيمانشان لغو شده است؛ زيرا خداوند، خائنان را دوست نمي دارد.

پس از نزول اين آيه، پيامبر اسلام(ص) دستور حمله به سوي طايفه قينقاع را صادر كرد. آن حضرت، "ابولبابه بن عبد المنذر" را در مدينه به جاي خويش گمارد و به همراه هفت صد مرد جنگي كه سيصد تن از آنان، زره بر تن داشتند در 15 شوال سال دوم قمري، به سوي قينقاع حركت كرد و يهوديان اين محله از ترس رويارويي با مسلمانان، وارد دژ خويش شده و آن را از پشت بستند. پيامبر(ص)، آنان را محاصره كرد و به مدت 15 روز به اين محاصره ادامه داد، تا اين كه يهوديان تسليم شدند. مسلمانان، آنان را دست بستند و قصد اعدامشان نمودند.

ولي عبدالله بن ابي بن سلول، سر دسته منافقان مدينه كه با يهوديان حشر و نشر داشته و سابقاً با طايفه آنان هم پيمان بود، از آنان در نزد پيامبر(ص) شفاعت كرد و اصرار و تاكيد فراوان نمود، تا آن حضرت از كشتن آنان، درگذشت. ولي شرط نمود كه آنان بايد تمام ابزارهاي جنگي و دارايي هاي خويش را واگذارند و به همراه زنان و فرزندان خويش، اين سرزمين را ترك گويند و به سوي شام هجرت كنند.

يهوديان، به ناچار تمام دارايي هاي خويش را گذاشته و به همراه زنان و فرزندانشان، مدينه را ترك و به خيبر رفتند. در آن جا، تعدادي ماندني شده و بقيه به "اذرعات" مجاور سرزمين اردن، در سرزمين شام، هجرت كردند و مسلمانان را از شرارت ها و دشمني هاي خويش رها ساختند. پيامبر(ص) اموال و دارايي هاي آنان را به غنيمت گرفت و خمس آن ها را براي خويش برداشت و بقيه را ميان مبارزان تقسيم كرد. اين، نخستين موردي بود كه پيامبر(ص) از غنيمت جنگي، خمس گرفته بود.

هلاكت عبدالملك بن مروان اموي در سال 86 هجري قمري
عبدالملك بن مروان بن حكم، پنجمين خليفه اموي و دومين حاكم تيره مرواني است، كه در ماه مبارك رمضان سال 65 قمري، پس از هلاكت پدرش مروان بن حكم، در شام به خلافت رسيد.

وي پيش از خلافت، پيوسته ملازم مسجد بود و قرآن مجيد را بسيار تلاوت مي كرد و بدين جهت وي را "حمامه المسجد" مي گفتند. اما هنگامي كه به خلافت رسيد، قرآن را بر هم نهاد و گفت: سلام عليك، هذا فراق بيني و بينك.

عبدالملك بن مروان در آغاز خلافت خويش با دو قيامي كه منجر به پيروزي شده و موفق به تشكيل حكومت شده بودند، مواجه بود.

نخست، عبدالله بن زبير بود، كه در مكه معظمه قيام كرد و به پيروزي رسيده بود و علاوه بر حجاز و يمن، بسياري از مناطق عراق و شام را نيز در اختيار گرفته بود.

ديگري مختار بن ابي عبيده ثقفي بود كه با ياري و همراهي شيعيان، در كوفه قيام كرد و علاوه بر اين شهر، بسياري از بخش هاي مياني و شمالي عراق را در استيلاي خود گرفته بود.

ولي حكومت مختار بن ابي عبيده ثقفي، چندان دوام نيافت و به دست مصعب بن زبير، برادر عبدالله بن زبير از ميان رفت و تمام سرزمين عراق نيز به حكومت آل زبير پيوست. ازآن زمان، پيوسته ميان زبيريان و امويان درگيزي و جنگ بود و اين وضعيت به مدت نه سال ادامه داشت وسرانجام، حجاج بن يوسف ثقفي از سوي عبدالملك بن مروان، مكه معظه را سنگباران و آتش باران كرد و با تخريب خانه خدا و كشتار عظيم مردم، عبدالله بن زبير را در سال 73 قمري كشت و به حكومت چندين ساله وي پايان داد و از اين زمان ،سراسر مناطق اسلامي در تحت سيطره عبدالملك قرار گرفت.

وي، به مدت 21 سال حكومت كرد و سرانجام در پانزدهم شوال سال 86 قمري، در دمشق، مقر خلافت امويان، به هلاكت رسيد.

پس از وي، چهار تن از فرزندان بلا واسطه و چندين نفر از فرزندزادگانش به خلافت رسيدند.
درباره تاريخ وفات عبدالملك بن مروان، برخي چهارم و برخي نيز دهم شوال سال 86 قمري را ذكر كرده اند ولي اكثر مورخان، همان روز پانزدهم شوال را اختيار كرده اند.
روايت شد،وي هنگامي كه به خلافت رسيد، صدقات و موقوفات رسول خدا(ص) و امير مومنان علي بن ابي طالب(ع) را به امام زين العابدين(ع) برگردانيد و آن حضرت را متولي آن ها نمود.


آغاز خلافت وليد بن عبدالملك اموي در سال 86 هجري قمري
ابوالعباس، وليد بن عبدالملك بن مروان بن حكم اموي، كه نام مادرش "ولادﺓ بنت عباس بن حزن عبسي" بود، پس از درگذشت پدرش عبدالملك بن مروان و دفن بدنش در بيروني باب جابيه صغير، واقع در دمشق، يك راست به مسجد رفت و پس از سخنراني، از مردم شام براي خويش بيعت گرفت.

وي، همانند بسياري از خلفاي اموي، مستبد،سخت گير و خشن بود و ابن كثير درباره اش گفت: و كان جباراً عنيداً.

شايان ذكر است كه امام علي بن الحسين(ع)، معروف به امام زين العابدين(ع) در ايام خلافت وليد، به دستور او و يا به دستور برادرش هشام بن عبدالملك، مسموم و بر اثر آن، در محرم سال 95 قمري در مدينه منوره به شهادت رسيد.

وليد بن عبدالملك، ساختمان مسجد جامع دمشق راتجديد بنا كرد و براي ساختمان آن به مدت ده سال تلاش كرد و هنگامي كه ساختمان مجلل و زيباي مسجد پايان يافت و به بهره برداري رسيد، عمر وليد بن عبدالملك نيز پايان يافت.

وفات نويسنده "سنن ابي داوود" در سال 275 هجري قمري
ابوداوود، سليمان بن اشعث بن اسحاق بن بشير بن شداد بن عمرو سجستاني، يكي از دانشمندان و فقيهان و محدثان بنام اهل سنت است، كه در سال هاي مياني قرن سوم هجري قمري مي زيست. وي نويسنده كتاب معروف "السّنن" است، كه به سنن ابي داوود مشهور شده است و يكي از كتاب هاي "صحاح سته" اهل سنت و مورد اعتبار و احترام سني مذهبان مي باشد.
وي در پانزدهم شوال سال 275 قمري، در شهر "بصره" وفات يافت.

وقوع غزوه اُحُد در سال 3 هجري قمري
غزوه اُحُد در سال 3 هجري قمري به وقوع پيوست . اين غزوه در نزديكي كوه احد مقابل شهر مدينه ميان سپاه حضرت محمّد(ص) و كفّار قريش روي داد. اهل قريش كه از شكست در غزوه بدر كينه مسلمانان را در دل داشتند با سه هزار مرد جنگي به طرف مدينه حركت كردند . حضرت محمد(ص) با 700 تن از يارانش به مقابله با كفار قريش برخواستند. در غزوه احد حمزه عموي پيامبر اسلام به دست وحشي غلام قريشيان شهيد شد. اين حادثه تلخ و شايعه مجروح شدن حضرت محمد(ص) روحيه مسلمانان را تضعيف كرد و سستي بر آنان حاكم شد. بدين ترتيب مسلمانان در جنگ غزوه احد كه طي دو مرحله انجام گرفت با شكست روبه رو شدند و هفتاد و چهارتن از آنان نيز به شهادت رسيدند.

تولد «اَبُوالطُّفيل عامِر كِناني» در سال 3 هجري قمري
«اَبُوالطُّفيل عامِر كِناني» از اميران، شاعران و خطيبان پرآوازه صدراسلام در سال 3 هجري قمري به دنيا آمد. بيشتر اشعار خود را در مدح و حماسه مي سرود و در جنگهاي جمل، صِفّين و نهروان در ركاب مولاعلي (ع) با دشمنان اسلام جنگ كرد. عامر كناني در لشكر مختار ثقفي در جنگ با بني‎اميه و خونخواهي قاتلان سيّد الشّهداء شركت داشت. ابوالطّفيل عاِمر كَناني آخرين صحابه حضرت محّمد(ص) بود كه جهان را بدرود گفت.

شهادت «حضرت عبد العظيم حَسَني» در سال 253هجري قمري
«حضرت عبد العظيم حَسَني» در سال 253هجري قمري به شهادت رسيدند. آن حضرت از اعقاب امام حسن مجتبي (ع) و معاصر با امام محمد تقي (ع) و امام علي النقي (ع) بودند. حضرت عبد العظيم در زمان مُعْتَزخليفه عباسي اثر ظلم و جور خليفه به شهر ري هجرت كردندو در محله‎اي به نام« سكَّةُ المَوالي» در سردابي مأوا گزيدند و از آن محل با شيعيان ارتباط داشتند شايان توجه است كه حضرت عبد العظيم به تصميم شخص خود اقدام به اين سفر نكردند بلكه به امر امام هادي(ع) به ايران و به شهر ري مهاجرت كردند.

درگذشت آيت الله شيخ محمد تقي اصفهاني در سال 1248 هجري قمري
آيت الله شيخ محمد تقي اصفهاني مشهور با صاحب حاشيه از بزرگترين علماي شهر اصفهان در سال 1248 هجري قمري در گذشت. آرامگاه آيت الله اصفهاني در تخت پولاد اصفهان است . شيخ محمد تقي اصفهاني پس از كسب مقام اجتهاد به اصفهان باز گشت و به تدريس پرداخت. كتابهاي شَرحُ الاَسماءُ الحُسني و هِدايَةُ المُستًرشِدين از آثار بزرگ آيت الله اصفهاني اخيركه معرف دانش بسيار ايشان است در اصول فقه مي باشد.|

درگذشت حافظ محمديوسف سَديدي ازاستادان خوشنويس پاكستان درسال1365هجري شمسي
حافظ محمد يوسف سَديدي از استادان خوشنويسي درسال1365هجري شمسي پاكستان درلاهوردرگذشت. وي در سال 1920ميلادي درچكوال بدنيا آمد و درنوجواني هنرخوشنويسي و خطاطي را نزد استاداني چون محمد شريف و تاجُ الدّين زرّين قلم آموخت. عمده ترين كاراستاد سديدي درزمينه اين هنر، خوشنويسي كتيبه هاي مينيارپاكستان درلاهوراست كه ازجمله آثارملي هنري اين كشورنيزبه شمارمي رود. ازاين هنرمند و استاد خوشنويسي كتابي با عنوان «تعليمُ النَّسخ» به يادگارمانده كه درآن با زباني ساده و بسيار روان خوشنويسي را به هنرجويان تعليم داده است.

آغاز نبرد منصوريه در ادامه جنگهاي صليبي در سال1250ميلادي
نبرد منصوريه در ادامه جنگهاي صليبي ميان مسيحيان و مسلمانان در سال1250ميلادي آغازشد. سَن لويي شاه فرانسه كه قصد تسخيرمصر را داشت اين پيكارتاريخي را درمكاني به همين نام آغازكرد. درنبرد منصوريه مسيحيان ازسپاهيان مسلمان مصري به فرماندهي صلاحُ الدّين ايّوبي شكست خوردند. درپايان اين جنگ سن لويي به اسارت مسلمانان درآمد و دركاخ لوكن كه امروزه بورت موزه درآمده است زنداني شد.

درگذشت اوليوركرامول سياستمدار و نخستين رئيس جمهورانگلستان در سال1658ميلادي
اوليوركرامول سياستمدار و نخستين رئيس جمهورانگلستان در سال1658ميلادي در 59سالگي درگذشت. او هنگاميكه نماينده مجلس بود به علت مخالفتهاي پي درپي با شارل اول شاه انگليس به چوبه دارسپرده شد. كرامول ازسال1649ميلادي بطور غيررسمي و ازسال1653ميلادي بطوررسمي زمامدارانگلستان شد. دوران حكومت او 9سال بطول انجاميد و پس ازاو پسرش رئيس جمهور شد ولي به سبب بي كفايتي ازقدرت بركنار شد. مجدداً رژيم سلطنتي درانگلستان برقرارشد.

تصرف مسکو توسط نيروهاي فرانسه در سال1812ميلادي
مسكو مهمترين شهر روسيه بعد از جنگ تاريخي «مسكوآ» در سال1812ميلادي به تصرف نيروهاي فرانسه درآمد. مارشال كوتوزوف فرمانده كل نيروهاي روسيه ازمسكو دفاع مي كرد و بعد ازشكست روسها و كشته شدن40000نفر، فرانسويها مسكو را تصرف كردند. روسها بدنبال ورود نيروهاي فرانسوي به شهر كليه انبارهاي آذوقه مسكو را آتش زدند تا دشمن نتواند ازآنها استفاده كند و همين امر موجب بروز حريق تاريخي اين شهرشد.


نوشته شده در   سه شنبه 22 شهريور 1390  توسط   مدیر پرتال   
PDF چاپ چاپ بازگشت
نظرات شما :
Refresh
SecurityCode