مراسم رحلت حضرت فاطمه معصومه(س) خواهر گرامی امام علی بن موسی الرضا(ع) در مساجد شهر کلیبر برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی اداره کل تبلیغات اسلامی استان آذربایجان شرقی، مراسم رحلت حضرت فاطمه معصومه(س) خواهر گرامی امام علی بن موسی الرضا(ع) درمسجد صاحب الزمان (عج) شهرک دانش و مساجد شهر کلیبر برگزار شد.
این مراسم با حضور نماز گزاران و کارکنان دادگستری شهرستان کلیبر بعد از نماز مغرب و عشاء با مرثیه سرایی ذاکران اهل بیت و سخنرانی حجتالاسلام ستاری برگزار شد.
حجتالاسلام ستاری سرپرست اداره تبلیغات اسلامی کلیبر در مورد فضایل کریمه اهل بیت گفت:نام شریف آن بزرگوار فاطمه و القاب ایشان ” معصومه”، ” کریمه اهل بیت”، ”ستّی”، و ” فاطمه کبری” است.پدرش حضرت موسی بن جعفر (ع) و مادرش نجمه
خاتون مادر حضرت رضا (ع) است.آن حضرت اوّل ذی القعده سال ۱۷۳هـ. ق در مدینه منوّره به دنیا آمد. و در سنّ۲۸ سالگی در روز دهم(۲)یا دوازدهم (۳)ربیع الثانی سال ۲۰۱هـ. ق در شهر قم از دنیا رفت.
حجتالاسلام ستاری در مورد چگونگی سفر کریمه اهل بیت به قم گفت:در سال ۲۰۱ هـ. ق، یک سال پس از سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به شهر ” مرو” حضرت فاطمه معصومه (س) همراه عدّه ای از برادران خود برای دیدار برادرو تجدید عهد با امام زمان خویش راهی دیار غربت شد. در طول راه به شهر ساوه رسیدند، ولی در آنجا عده ای از مخالفین اهل بیت با مأموران حکومتی همراهی نموده و با همراهان حضرت به نبرد و جنگ پرداختند که عدّه ای از همراهان حضرت در این حادثه غم انگیز به شهادت رسیدند.(۴)حضرت در حالی که از غم و حزن بسیار مریضه بود با احساس نا امنی در شهر ساوه فرمود: مرا به شهر قم ببرید، زیرا از پدرم شنیدم که فرمود:” شهر قم مرکز شیعیان ما می باشد”؛ سپس حضرت به طرف قم حرکت نمود.زرگان قم وقتی از این خبر مسرّت بخش مطّلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند و در حالی که ” موسی بن الخزرج ” بزرگ خاندان ” اشعری” زمام شتر آن مکرّمه را به دوش می کشید؛ ایشان در میان شور و احساسات مردم قم وارد آن شهر مقدّس شد و در منزل شخصی ” موسی بن خزرج ” اجلال نزول فرمود. آن بزرگوار هفده روز در شهر ولایت و امامت به سر برد و در این مدّت مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بود و واپسین روزهای عمر پر برکت خویش را با خضوع و خشوع در برابر ذات پاک الهی به پایان رساند.
حجتالاسلام ستاری در مورد در گذشت و دفن کریمه اهل بیت گفت:بعد از وفات شفیعه روز جزا، آن حضرت را غسل داده و کفن نمودند، سپس به سوی قبرستان ” بابلان” تشییع کردند ولی به هنگام دفن آن بزرگوار ” به خاطر نبودن محرم ” آل سعد” دچار مشکل شدند و سرانجام تصمیم گرفتند که پیرمردی به نام” قادر” این کار را انجام دهد. ولی قادر و حتّی بزرگان و صلحا، شیعه
قم هم، لایق نبودند عهده دار این امر مهم شوند؛چرا که معصومه اهل بیت را باید امام معصوم به خاک سپارد. مردم منتظر آمدن ” آن پیرمرد صالح ” بودند،که ناگهان دو سواره را دیدند که از جانب ریگزار به سوی آنان می آیند و قتی نزدیک جنازه رسیدند، پیاده شده و بر جنازه نماز خواندند و جسم پاک ریحانه رسول خدا را در داخل سردابی ” که از قبل آماده شده بود ” دفن کردند و بدون
اینکه با کسی تکلّمی نمایند، سوار شده و رفتند، و کسی هم آنها را نشناخت.