آیت الله جوادی آملی گفت: اگر در دستگاه‌های اداره کشور فسادی باشد، اثر امر به معروف در بین مردم و جامعه کم می‌شود چراکه مردم تنها سخنان زاهد داغ دیده که از داغ دل سخن می‌گوید را به گوش جان می‌سپارند.

به گزارش خبرگزاری مهر، آیت‌الله  جوادی آملی، استاد برجسته حوزه علمیه عصر دوشنبه 21 اردسیهشت ماه در دیدار اعضای جامعه عبادالرحمن بصیر و عوامل برگزاری همایش «روش‌های کاربردی امر به معروف و نهی از منکر» اظهار داشت: احیای امر به معروف و نهی از منکر از برجسته ترین کارهای اولیای الهی است. اما نکته مهم در این مورد آن است که امر به معروف، تنها تعلیم، تبلیغ و سخنرانی نیست؛ بلکه باید زمینه ای وجود داشته باشد که امر آمر به معروف اطاعت شود.

وی در بیان اهمیت امر به معروف و نهی از منکر بیان داشت: امر به معروف از قبیل دستورات الهی و امر والدین است، چنانچه کسی سخن آمر به معروف را عمل نکند، دو خلاف شرع مرتکب شده است؛ ابتدا حکم خدا را کنار گذاشته و بعد امر آمر به معروف را ترک کرده است؛ تخلف از امر آمر به معروف مانند ترک نماز از سوی کسی می‌ماند که نذر کرده تا اول وقت نماز بخواند؛ نخست ادای نذر خود را کنار گذاشته و سپس امر الهی را انجام نداده است.

آیت الله جوادی آملی خاطرنشان کرد: امر به معروف و نهی از منکر نسبت به اعمالی صدق می‌کند که فرد به عمد و با آگاهی نسبت به حرمت آن اعمال، تخلفی را مرتکب شود لذا امر به معروف و نهی از منکر، متفاوت از ارشاد، تبلیغ، تذکره و تعلیم است زیرا متخلف عالم به حکم است و عمدا گناه می‌کند، از این رو سخنان آمر به معروف باید به قدری دلپذیر باشد و از قلب برآید که توانایی ایجاد تحول در مخاطب را دارا باشد.

استاد برجسته درس خارج حوزه علمیه با تأکید بر این‌که سخنان آمر به معروف برای تأثیر گذاری باید دلمایه داشته باشد، عنوان کرد:از آن‌جایی که امر به معروف و نهی از منکر از شئون حکومت اسلامی بوده و این انقلاب نیز با فداکاری و بهترین خون‌ها به پیروزی رسیده است، آمر به معروف، شهامت و شهادت را در امر خود تفسیر می‌کند. از آنجا که مردم بزرگ ایران بسیار عاقل و خردمند بوده و تنها به کسی دل می دهند که حرف از دل او برخیزد؛ آمر به معروف باید وابسته به حکومت دینی باشد و هیچ‌گاه به بی راهه نرود؛ در نهایت نیز آنچه می‌داند را با روح و جان به دیگری منتقل کند تا اثری گذاری داشته باشد.

آیت الله جوادی آملی با بیان این‌که اثر گذاری امر به معروف و نهی از منکر در جامعه‌ای که فساد و اختلاس در آن وجود داشته باشد، کم می‌شود، بیان کرد: امر به معروف در کتب فقهی در کنار مسأله جهاد ذکر می‌شود چراکه واجب سیاسی و عبادی است و امر و نهی در آن جنبه فرمان دارد؛ تنها کسی می‌تواند فرمان دهد که فرمانده و پیشرو باشد زیرا مردم تنها به دستور قائد عمل می‌کنند؛ از این رو آمر به معروف نیز خود باید پیشرو در عمل به معروفات باشد. کسی که پشت قافله حرکت کرده و به دیگران می‌گوید بروید، کمتر کسی به سخنانش عمل می‌کند؛ چنانچه بخواهیم جامعه را حرکت دهیم، باید خود پیشاپیش مردم حرکت کنیم.