به گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا، هفتم ژانویه بود که خبر حمله تروریستی به یک نشریه در فرانسه به سرخط خبرهای جهان تبدیل شد و پس از آن موج اعلام تنفر از تروریست ها در بین مقامات کشورهای مختلف و همچنین مردم ایجاد شد.
این نشریه که یک مجله فکاهی چپ گرای فرانسوی بوده و ماهیت کاری آن هتاکی است ، از نظر محتوا به شدت ضد مذهب است به گونه ای که در سپتامبر 2012 کاریکاتورهایی را با موضوع پیامبر اسلام(ص) منتشر کرد که باعث شد مسلمانان کشورهای اسلامی در اعتراض به این اقدام تظاهراتی انجام دهند.
این نشریه با دستاویز حمله تروریستی روز هفتم ژانویه، به انتشار کاریکاتوری موهن علیه پیامبر اسلام (ص) اقدام کرد که گذشته از اینکه نشر دهنده ایده توهین به عقاید و ارزش های معتبر نزد بخش عمده ای از مردم جهان بوده، خلاف اصول اخلاقی و حتی بر خلاف اصول ژورنالیسم حرفه ای و آزادی بیان است؛ اقدامی موهن که به اعتقاد مسلمانان به اندازه رفتار تروریست ها، بزدلانه و محکوم است.
تیراژ «شارلی اِبدو» 60 هزار نسخه است که اغلب حدود نصف آن به فروش می رود اما شمارگان روز چهارشنبه این مجله برخلاف اعلام قبلی خود نه در یک میلیون نسخه بلکه در سه میلیون نسخه روانه مجله فروشی ها و روزنامه فروشی های فرانسه شد.
روزنامه های اروپایی از جمله لیبراسیون، لو موند و فرانکفور تر آلگماینه این کاریکاتور را در نسخه های اینترنتی خود منتشر کرده اند. شبکه تلویزیونی بی. بی. سی نیز آن را به صورت کوتاه در مرور روزنامه های خود نشان داد . در ایالات متحده آمریکا نیز واشنگتن پست، یو.اس. ای تودی، لس آنجلس تایمز، وال استریت ژورنال، دیلی بیست و سی بی اس نیز این کاریکاتور را منتشر کرده اند.
به این ترتیب موج توهین به مقدسات اسلامی که پیش از این نیز، این نشریه فرانسوی نقش پررنگی در آن داشت، هم راستا با تشدید اسلام هراسی در غرب در حال اوج گرفتن است.
بی تردید سوء استفاده از حمایت و همدردی بین المللی از جمله مقامات جهان اسلام برای انتشار توهین های جدید، محکوم است و رهبران کشورهای مختلف که در همدردی با مردم فرانسه به پاریس رفته اند، بایستی فاصله خود را از این اقدام مجله فرانسوی ابراز دارند.
آزادی بیان به معنای آزادی توهین و نابود کردن میراث بشری و اصول اخلاقی نیست؛ از این رو اقدام به رنجاندن یک و نیم میلیارد نفر از جمعیت جهان، اقدامی غیرعاقلانه و ناشی از بی خردی گسترده در میان برخی طیف های رادیکال لائیک در غرب است.
احترام به پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) یکی از بزرگترین ادیان ابراهیمی نباید با سکوت سایر ادیان مواجه شود. سکوت رهبران سایر ادیان تنها منجر به تشدید وقاحت و کشیده شدن دامنه توهین ها به سایر ادیان، ارزش ها و نمادهای آن ها خواهد شد.
مطابق قوانین بین المللی و پذیرفته شده جهانی نیز این اقدامات مغایر اصول اولیه حقوق بشری شمرده شده است به گونه ای که بند 19 کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی صراحت دارد که اعمال حق آزادی بیان برای افراد، تکالیف و مسوولیت هایی نیز دارد از جمله احترام به حقوق و ارزش های دیگران، یا به عنوان مثال امنیت و نظم عمومی و یا حتی بهداشت عمومی و اخلاقیات؛ بنابراین معاهدات بین المللی نیز آزادی مطلق بیان را تایید نمی کنند زیرا چنین موضوعی می تواند منجر به نابودی نظم عمومی و نابودی اخلاقیات جامعه شود.
آزادی بیان که به آن استناد می شود، با آزادی مطبوعات تفاوت دارد زیرا بر اساس تحقیقات، مشخص شده است که مطبوعات می توانند با رفتار خود باعث محدود شدن آزادی بیان دیگران به نفع آزادی بیان صاحبان رسانه شوند.
سازمان های بین المللی محدودیت های آزادی بیان را در شرایط تعارض آن با آزادی دیگران و ارزش های آنان به رسمیت می شناسند. این موضوع تحت عنوان اصل «لطمه و یا اصل تهاجم» یاد می شود و به عنوان مثال پورنوگرافی یا سخنان نفرت انگیز، شامل این محدودیت می شود و آزادی بیان نباید منجر به لطمه به دیگران شود.
در این میان، رفتارها و موضع گیری های متناقض مقامات غربی نیز قابل توجه است به گونه ای که این مقامات در حالی به بهانه دفاع از آزادی بیان، به حمایت از اقدام موهن نشریه شارلی ابدو پرداخته اند که نشریه «تایمز» سال گذشته به دلیل انتشار کاریکاتوری از نخست وزیر رژیم صهیونیستی، مجبور به عذرخواهی از اسرائیلی ها شد.
از سوی دیگر حضور نخست وزیر رژیم صهیونیستی در راهپیمایی اعتراض به حرکات تروریستی و تامین مالی این نشریه 60هزار نسخه ای برای چاپ سه میلیون نسخه ای که دربردارنده کاریکاتور اهانت آمیز به ساحت پیامبر اسلام(ص) را داشت، این فرضیه را بیش از پیش تقویت می کند که سران این رژیم، پشتیبانی این نشریه را برعهده گرفته اند تا نفرت و درگیری بین مسلمانان و مسیحیان جهان را توسعه بخشند.
در این شرایط که برخی گروه های تندرو سیاسی به صراحت اعلام کرده اند که به دنبال دامن زدن به جنگ تمدن ها هستند، هوشیاری تمام مقامات از جمله مقامات فرانسوی و رهبران مسیحی امری ضروری است و نباید اجازه داد این بی احترامی ها تحت نام تمدن مسیحی انجام شود.