آیت الله قرهی گفت: اگر امام نباشد، زمین هم از بین می‌رود، نه این که فقط مردم از بین می روند و یا فقط مردم بی دین می شوند، بلکه اگر امام نباشد، اصلاً هیچ چیزی در عالم نیست و همه چیز از بین می‌رود .

به گزارش خبرگزاری مهر، آیت الله قرهی از دروس اسرار مهدوی مطلبی بیان کرده که متن آن برای علاقه مندان می آید:

اگر امام نباشد، زمین هم از بین می‌رود، نه این که فقط مردم از بین می روند و یا فقط مردم بی دین می شوند، بلکه اگر امام نباشد، اصلاً هیچ چیزی در عالم نیست و همه چیز از بین می‌رود. بحث دیگری پیش می‌آید و آن این که چرا حتماً باید امام باشد، ولو به این که صورت ظاهر از ما غایب باشد؟ جواب این است که اگر امام نباشد، خود زمین از بین می‌رود. امام جعفر صادق(ع) می‌فرمایند: «لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ لَسَاخَتْ» - حدیثی کوتاه ولی پر از معنا - اگر زمین بدون امام باقی می‌ماند، «لَسَاخَتْ» نابود می‌شد و فرو می‌ریخت. پس باید امام باشد.

اصلاً «ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّماءُ» یعنی امام است که سبب ثبوت آسمان‌ها و زمین است؛ اگر امام نباشد، زمین هم از بین می‌رود، نه این که فقط مردم از بین می روند و یا فقط مردم بی دین می شوند، بلکه اگر امام نباشد، اصلاً هیچ چیزی در عالم نیست و همه چیز از بین می‌رود. می‌فرمایند: «إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَكُونُ إِلَّا وَ فِيهَا حُجَّةٌ إِنَّهُ لَا يُصْلِحُ النَّاسَ إِلَّا ذَلِكَ وَ لَا يُصْلِحُ الْأَرْضَ إِلَّا ذَاکَ» به درستی که قطعاً در زمین حجّت وجود دارد؛ یعنی زمین یک لحظه هم بدون حجّت نیست و مردم اصلاح نمی‌شوند مگر این که بر روی زمین حجّت باشد و خود زمین هم اصلاح نمی‌شود مگر به آن حجّت.

بعد می‌فرمایند: «جَعَلَهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْكَانَ الْأَرْضِ أَنْ تَمِيدَ بِأَهْلِهَا وَ عَمَدَ الْإِسْلَامِ وَ رَابِطَةً عَلَى سَبِيلی هُدَاهُ» خدا این‌ها را ارکان زمین قرار داده که زمین اهلش را نلرزاند و این‌ها ارکان دین و ارکان اسلام هستند و رابطی برای راه من هستند. پس اگر امام نباشد، زمین هم نیست «لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ لَسَاخَتْ». این جا هم می‌فرماید: اگر این‌ها نبودند زمین منهدم می‌شد، طوری می‌شد که می‌لرزید و خدا به واسطه این‌ها زمین را نلرزاند، لذا این خصوصیّات امام برای انسان است و لازم است انسان امام شناس شود.

در روایت داریم که اگر مردم امام را نشناسند، فردای قیامت مؤاخذه می‌شوند. اصل قضیّه این است که اگر کسی از دنیا برود و امام زمان خود را نشناسد، «مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً» کأنَّ جاهل از دنیا رفته است. روایت دیگری هم بیان می کند که اگر مردم امام خود را نشناسند، در فردای قیامت نیز یقه شان را می‌گیرند.

امام صادق(صلوات اللّه و سلامه علیه) می‌فرمایند: «إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ قَوْمٍ ائْتَمُّوا بِإِمَامٍ فِي الدُّنْيَا إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَلْعَنُهُمْ وَ يَلْعَنُونَهُ إِلَّا أَنْتُمْ وَ مَنْ كَانَ عَلَى مِثْلِ حَالِكُمْ» کسانی که امام داشتند امّا مطیع امام و امام شناس نشدند، در روز قيامت امام، آنان را لعنت مى كند و آنان، امام را؛ مگر شما و كسانى كه چون شما باشند.