یک نماینده سابق مجلس شورای اسلامی گفت: خوشبختانه در شرع، قانون اساسی و عرف‌ در رابطه با حلال و حرام بودن مال تعریف مشخصی وجود دارد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدرضا اکرمی در گفت‌وگو با خبرگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با بیان این‌ مطلب اظهار کرد: اگر افرادی که به حلال و حرام زندگی اهمیت می‌دهند به مدارک موجود در جامعه مراجعه کنند متوجه می‌شوند که حلال و حرام در دین و عرف یعنی چه.

وی افزود: باید به این نکته دقت کنیم که گاهی اوقات یک سری از افراد به دنبال شناخت حق و باطل نمی‌روند و هر دلیلی که برای آنها بیاوری یک توجیهی غیرمنطقی ارائه می‌دهند پس آنها حلال و حرام زندگی برایشان مهم نیست و به دنبال آن هستند که از هر راهی زندگی‌شان را بگذرانند.

این عضو جامعه روحانیت مبارز اظهار کرد: مطلب دیگری که در حلال و حرام بودن مال باید به آن دقت کنیم فطرت و وجدان انسان‌ها است. اگر به زندگی روزانه خود دقت کنیم متوجه می‌شویم که آیا در صراط مستقیم گام برمی‌داریم و یا اینکه نه داریم به سمت کسب مال حرام می‌رویم. مثلا فردی که در اداره‌ای کار می‌کند اگر سر وقت آمد و رفت و کارهایش را به درستی انجام داد حقوق این فرد حلال است.

اکرمی ادامه داد: اما اگر این کارمند در سرکار خود به انجام کارهای غیراز کار اصلیش پرداخت مانند کارهایی همچون انجام معاملات شخصی، قرار و مدارهای خارج از محدوده کاری و... انجام داد درآمدش حرام است، چراکه زمانی را که کارمند در اداره است آن زمان متعلق به نظام است و باید در این راه کار کرد.

این نماینده سابق مجلس گفت: افرادی که در شغل آزاد نیز هستند باید به حدی که در دین مجاز است بر سر اجناس خود سود بکشند اگر کاری غیر از عرف دین انجام دهند،‌ یعنی مال خود را حرام کرده‌اند پس برای اینکه افراد کسب حلال داشته باشند باید به وجدان و قانون مراجعه کنند و حلال و حرام بودن مال خود را از آنجا تشخیص دهند.

رئیس شورای فرهنگی نهاد ریاست جمهوری تصریح کرد: به افراد جامعه فهمانده شود که وقتی خدای متعال کسب حلال را برای ما قرار داده چرا به سمت کسب حرام می‌رویم. چه ضرورتی دارد که برای افزایش درآمد به هر کاری تن دهیم.

اکرمی در پایان گفت: در جامعه باید افرادی که واقعا به کسب حلال روی می‌آورند مورد تشویق قرار گیرند و اگر کسی در مالش حرام وارد می‌کند او نیز مورد سرزنش قرار گیرد و به افراد جامعه بفهمانیم که هیچ دزدی چون کسبش از راه حرام بوده عاقبت به خیر نشده است.