امام حسن عسکری(ع) در مورد مقام و مرتبه حضرت فاطمه زهرا(س) می فرمایند: «نحن حجج اللّه على خلقه و جدّتنا فاطمة حجّة علينا: ما حجتهاي خدا بر مخلوقين هستيم و جد ما حضرت فاطمه حجت بر ماست.»
یک آیه قرآنی در مورد مودت اهل بیت(ع)
خداوند کریم در آیه 23 سوره شوری می فرمایند: «ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ: اين همان [پاداشى] است كه خدا بندگان خود را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده اند [بدان] مژده داده است بگو به ازاى آن [رسالت] پاداشى از شما خواستار نيستم مگر دوستى درباره خويشاوندان و هر كس نيكى به جاى آورد [و طاعتى اندوزد] براى او در ثواب آن خواهيم افزود قطعا خدا آمرزنده و قدرشناس است.»
چند حدیث در مودت اهل بیت(ع)
در قرآن و روایات اسلامی بر مودت و محبت اهل بیت پیامبر(ص) تأكید فراوان شده است و این تنها بدان جهت نیست كه آنان ذریه پیامبر(ص) و از نسل اویند، بلكه از آن جهت است كه آنان دارای فضایل و كمالات و به عبارت دیگر جامع همه صفات كمال و جمالند. به تعبیر دقیقتر مظهر صفات جمال و جلال الهی اند، لذا در حقیقت، دوست داشتن آنان با آن جامعیت، محبت به خوبیهایی است كه در آنان به نحو كامل تجلّی نموده و منبع همه این خوبیها خداوند متعال است. پس در حقیقت محبت و اظهار عشق و ارادات قلبی به اهل بیت(ع) محبت و اظهار ارادات به خداوند متعال است و از آنجا كه محبّت، نیرویی است كه انسان را به سوی محبوب سوق می دهد، پس از جنبه تربیتی، محبت به خوبان، انسان را به خوبیها سوق می دهد.
رسول خدا(ص) فرمودند: «أساس الاسلام حبّی و حبّ أهل بیتی: اساس اسلام، دوستی من و اهل بیت من است و نیز فرمودند: «لكلّ شیء أساس و أساس الاسلام حبّنا أهل البیت: برای هر چیزی اساسی است و پایه اسلام حب ما اهل بیت است.»
همچنین آن حضرت فرمودند: «حبّ آل محمد یوماً خیر من عباده سنه و من مات علیه دخل الجنّه: یك روز دوستی آل محمد، بهتر از یك سال عبادت است و كسی كه بر آن دوستی بمیرد داخل بهشت می شود. پیامبر(ص) اشاره به علی(ع) كرد و فرمود: «أیّها الناس امتحنوا أولادكم بحبّه، فانّ علیّاً لا یدعو الی ضلاله، و لا یبعد عن هدی، فمن أحبّه فهو منكم، و من أبغضه فلیس منكم: ای مردم! اولاد خود را به دوستی علی امتحان نمایید، زیرا او شما را گمراه نمی كند و از هدایت دور نمی سازد. پس هر یك از اولاد شما كه علی را دوست بدارد از شماست، و هر كدام كه او را دشمن بدارد از شما نیست.»