چرا انسان نباید فساد کند؟

شاید تاکنون دلایل فردی و اجتماعی زیادی درباره علت اینکه انسان نباید فساد و گناه کند شنیده باشیم که هر یک در جای خود صحیح است اما اصل قضیه برمی‌گردد به نسبت ما با خدا.
 

خبرگزاری فارس-گروه فعالیت‌های قرآنی: «وَ إِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلاَئِکَةِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَةً؛ هنگامی که پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در روی زمین جانشین و حاکمی قرار خواهم داد».

«خَلِیفَةً» به معنی جانشین است و بسیاری از محققان پذیرفته‌اند منظور این آیه که از خلقت آدم ابوالبشر (نخستین انسان) خبر می‌دهد خلافت الهی و نمایندگی او از سوی خداوند در زمین است. زیرا سؤالی که بعد از این فرشتگان می‌کنند و می‌گویند: نسل آدم ممکن است منشأ فساد و خونریزی شود و ما تو را تسبیح و تقدیس می‌کنیم متناسب همین معنی است، چرا که نمایندگی خدا در زمین با این کار سازگار نیست.

تعلیم اسماء به آدم و خضوع و سجود فرشتگان در برابر او نیز قرائن دیگری بر خلافت انسان از سوی خداوند در زمین است.

به هر حال خدا می‌خواست موجودی بیافریند که گل سرسبد عالم هستی باشد و شایسته مقام خلافت الهی و نماینده «الله» در زمین باشد.

خواست خداوند چنین بود که در روی زمین موجودی بیافریند که نماینده او باشد، صفاتش پرتویی از صفات پروردگار و مقام و شخصیتش برتر از فرشتگان، خواست او این بود که تمامی زمین و نعمت‌هایش را در اختیار چنین انسانی بگذارد؛ نیروها، گنج‌ها، معادن و همه امکاناتش را.

حال با این منتی که خدا بر سر انسان نهاده است آیا گناه و فساد و خونریزی شایسته مقام خلافت الهی است؟

برگرفته از تفسیر شریف نمونه
- See more at: http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13921213001026#sthash.8GlHmnhJ.dpuf