نتایج یک تحقیق جدید نشان می دهد که فوبی ها و هراسهای بی‌مورد صرفا به علت تجارب ناخوشایند کودکی نیستند بلکه آنها به صورت نسل در نسل از طریق دی ان ای به افراد ارث می رسند.
به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که ترس به واسطه تغییر دی ان ای از نسلها عبور می کند و به افراد منتقل می شود.

این نتایج نشان می دهد که تجارب اجداد ما می تواند بر رفتار امروز ما تأثیرگذار باشد.

محققان در این تحقیق موشها را برای هراس از بویی چون شکوفه گیلاس آموزش داده اند. آزمایشها روی فرزندان این موشها نشان می دهد که آنها به بوی شکوفه گیلاس بیش از بوهای دیگر واکنش آمیخته با ترس نشان می دهند به رغم این که پیش از آن هرگز با این بو رو به رو نشده اند. همین واکنش در نسل بعدی موشها مشاهده شد.

حتی وقتی که موشها به صورت لقاح مصنوعی متولد شدند هنوز هم از بوی شکوفه گیلاس وحشت داشتند به این معنا که این رفتار ارثی است نه آموزشی.

نتایج تحقیقات حاضر که در مجله عصب شناسی نیچر منتشر شده ارائه کننده دلیلی برای فرآیندی است که به آن وراژنتیک گفته می شود و طی آن شرایطی که توسط نسلهای پیشین تجربه شده تغییرات ظریفی روی کارکرد ژنها می گذارد.

وراژنتیک منشا ژنتیکی رفتار و همچنین تاثیر مستقیمی است که نیروهای محیط زیست به مرور زمان روی بیان آن ژنها می‌گذارند.

دکتر برایان دیاس و دکتر کری رسلر ازدانشگاه اموری در آتلانتا نوشته اند : این حقیقت که تغییرات پس از آی وی اف همچنان پا برجا است و از بین نسلها عبور می کند نشان دهنده وراثت بیولوژیکی است. نسل دوم موشها که مورد آزمایش قرار گرفتند نسل کاملی هستند که در فضایی به دور از اختلالات زیست محیطی والدین خود رشد کرده اند. اما تجارب یک والد حتی پیش از لقاح به طور قابل توجهی بر ساختار و عملکرد سیستم عصبی نسلهای بعدی تأثیرگذار است.