یک عضو هیئت علمی جامعةالمصطفی العالمیه گفت: اگر نیاز واقعی در جامعه به تحقق فکر و نظر وجود داشته باشد خود به خود آن فکر و نظر ایجاد انگیزه در انسانها می کند و افراد دنبال عملیاتی کردن آن فکر و نظر می روند.آیت الله محسن غرویان در مورد اینکه در چه مرحله ای آرای متفکران می تواند از عرصه نظری به عرصه عملی گذر کند به خبرنگار مهر گفت: آرای متفکران بر دو قسم است. برخی از آرا جنبه تئوریک و نظری صرف دارند که به فلسفه نظری و یا حکمت نظری مربوط می شوند. دسته دوم آرای متفکران به حکمت عملی مربوط می شود و جنبه کاربردی دارد.
وی افزود: در قسم دوم می توانیم وارد این بحث شویم که چگونه نظریات و آرای متفکران به مرحله عمل می رسد. این مسئله بستگی به آماده بودن شرایط عینی و ابژکتیو خارجی دارد. باید شرایط زمان و مکان را سنجید و اگر آن نیاز واقعی در جامعه به تحقق آن فکر و نظر وجود داشته باشد خود به خود آن فکر و نظر ایجاد انگیزه در انسانها می کند و افراد دنبال عملیاتی کردن آن فکر و نظر می روند.
عضو هیئت علمی جامعةالمصطفی العالمیه تصریح کرد: اما اگر نیازی در جامعه به آن فکر و نظر نباشد آن فکر و نظر در همان مرحله تئوری باقی می ماند و زمینه تحقق پیدا نخواهد کرد.
این محقق و پژوهشگر مسائل دینی و فرهنگی در مورد اینکه ارزیابی اینکه تفکری در عرصه نظری قابل کاربست به عرصه عملی است بر عهده چه نهادهایی است آیا بر عهده جامعه علمی است هم اظهار داشت: قطعاً همین طور است. هر فکر و نظری در یک حوزه علمی مطرح می شود برای مثال در حوزه علوم تجربی یا حوزه علوم عقلی یا در حوزه علوم انسانی و یا در حوزه علوم پایه، هر کدام از این حوزه های علمی کارشناسان و متخصصانی دارند که آنها می توانند زمینه سنجی کنند و میزان تحقق زمینه های اجرایی آن فکر و نظر را تعیین کنند.
این مدرس جامعة المصطفی افزود: بنابراین همین جامعه علمی و متخصصان و کارشناسان هستند که با رصد کردن عینی وضع جامعه و مردم می توانند اظهار نظر کنند که آیا نظر و فکری در مرحله عمل قابل اجرا است یا خیر؟