دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که پیوند سلولهای بنیادین به مغز موشها موجب احیای عملکردهای غیر عادی در اختلال اسکیزوفرنی می شود.
به گزارش خبرگزاری مهر، سلولهایی که "درون عصبی" نامیده می شوند مانع فعالیت داخل مناطق مغزی می شود اما این توقف یا کنترل عملکرد موجب اختلال در اسکیزوفرنی می شود.
به تبع یک گروه از سلولهای عصبی از سیستم دوپامین می خواهد که کار خود را افزایش دهد. بخشهای مختلفی از سیستم دوپامین درگیر فرآیند شناخت، حرکت و احساسات هستند.
دنیل لودج استادیار داروشناسی دانشکده پزشکی دانشگاه تگزاس گفت: از آنجا که این سلولها عملکرد مناسبی ندارند، ایده ما جایگزینی آنها بود.
دنیل لودج و استفانی پرز دانشجوی فارغ التحصیل این دانشکده و نویسنده اصلی این مقاله اظهار داشتند: بافت از جنین موش نمونه برداری، سلولهای از بافت جدا و به مرکزی از مغز موش به نام هیپوکامپوس القا شد.
این مرکز سیستم دوپامین را تنظیم می کند و نقش مهمی در یادگیری، حافظه و عملکردهای اجرایی چون تصمیم گیری برعهده دارد. موشهایی که با سلولهای پیوندی درمان شدند علمکرد دوپامین و هیپوکامپال خود را بازیابی کردند.
سلولهای بنیادین می توانند انواع مختلفی از سلول باشند که در این رابطه آنها به جای سلولهای درون عصبی عمل کردند.
براساس اظهارات لودج، محققان تعداد بسیاری از سلولها را مورد استفاده قرار دادند که همه آنها شانس بقا نداشتند اما بخش اعظم آنها باقی مانده و توانستند عملکرد دوپامین و هیپوکامپال را به حالت عادی بازگردانند.
برخلاف رویکردهای سنتی برای درمان اسکیزوفرنی چون دارو و تحریک عمیق مغز، پیوند سلولهای درون عصبی به صورت بالقوه می تواند یک راه حل دائمی باشد.
نتایج این تحقیقات در مجله روانپزشکی ملکولی منتشر شده است.