جوشش حيات در قيامت به قدري سريع و عميق است كه وقتي پوست بدن ذوب مي شود حيات به گونه دايم و پيگير به آن نقطه هجوم آورده و با سرعت آن را ترميم مي كند و نمي گذارد آن قسمت از حس و حركت باز بماند.به گزارش خبرگزاری مهر، حضرت امام خمینی (ره) مي فرمايد: تمام آتش دوزخ و عذاب قبر و قيامت غير آنها را كه شنيدي و قياس كردي به آتش دنيا و عذاب دنيا، اشتباه فهميدي، بد قياس كردي، آتش اين عالم يك أمر عَرَضي سردي است. عذاب اين عالم در مقايسه با عذاب آن جهان خيلي سهل و آسان است. ادراك تو دراين عالم ناقص و كوتاه است. همه آتش هاي اين عالم را جمع كنند روح انسان را نمي تواند بسوزاند. آنجا آتشش علاوه بر اينكه جسم را مي سوزاند، روح را مي سوزاند، قلب را ذوب مي كند. فواد را محترق مي نمايد. تمام اينها را كه شنيدي و آنچه تاكنون از هر كه شنيدي، جهنم اعمال تو است كه در آن جا حاضر مي بيني كه خداي تعالي مي فرمايد: و وجدوا ما علموا حاضرا (آيه 49 سوره كهف) يافتند آنچه كرده بودند حاضر و آماده.

اينجا مال يتيم خوري، لذت بردي، خدا مي داند آن صورتي كه در آن عالم از آن در جهنم مي بيني و آن لذتي كه در آن جا نصيب تو است چيست! اين جا بد گفتي به مردم، قلب مردم را سوزانيدي و اين سوزش قلب عباد خدا را خدا مي داند چه عذابي دارد در آن دنيا، وقتي كه ديدي، مي فهمي كه چه عذابي براي خودت تهيه كرده اي و وقتي غيبت كردي و صورت ملكوتي او براي تو تهيه شد، به تو رد مي شود؛ با او محشوري و خواهي عذاب آن را چشيد. اينها جهنم اعمال، كه جهنم سهل و آسان و سرد و گوارا مال كساني است كه اهل معصيت هستند. ولي براي اشخاصي كه ملكه فاسده و رذيله باطله پيدا كردند از قبيل ملكه طمع، حرص، حجود، جدال، شره، حب مال و جاه و دنيا و ساير ملكات پست، جهنمي است كه نمي شود تصوركرد صورت هايي است كه در قلب من و تو خطور نمي كند كه از باطن خود نفس ظهور مي كند كه اهل آن جهنم از عذاب آنها گريزان و به و حشت هستند.

سختي و شدت حرارت آتش آخرت را ما نمي توانيم در اين عالم ادراك كنيم، زيرا كه سبب اختلاف شدت و ضعف عذاب، يكي قوت و ضعف ادراك است؛ هر چه مدرك قوي تر و ادراك تام تر و خالص تر باشد، بيش تر ادراك الم و درد كند و یكي ديگر اختلاف موادي است كه حسّ به او قائم است در قبول حرارت، چون مواد مختلف است در قبول حرارت مثلا طلا و آهن بيشتر قبول حرارت مي كنند از سرب و قلع و اين دو بيش تر قبول مي كنند از چوب و ذغال و اينها از گوشت و پوست؛ و يكي ديگر شدت ارتباط قوه ادراك است به محل قابل؛ مثلا مغز سر انسان با آن كه قبول حرارت كمتر مي كند از استخوانها،مع ذلك تاثرش بيشتر است، زيرا كه قوه ادراك در آن بيش تر نمايش دارد، و يكي ديگر نقص و كمال خود حرارت است. اگر حرارت صد درجه باشد، بيشتر متالم مي كند از آن كه پنجاه درجه باشد؛و يكي ديگر اختلاف ارتباط ماده فاعله حرارت است به ماده قابله آن؛ مثلا آتش اگر مقارن با دست باشد يا بچسبد به دست، در سوختن فرق نمي كند.

تمام اين اسباب پنجگانه كه ذكر شد در اين عالم در كمال نقص است و درآن عالم در كمال قوت و تماميت است. جمع ادراكات ما در اين عالم ناقص و ضعيف و محجوب به حجب كثيره اي است كه ذكر آنها موجب تطويل و مناسب با اين مقام نيست. امروز چشم ما ملائكه و بهشت و جهنم را نمي بيند گوش ما صداهاي عجيب و غريب برزخ و برزخيان و قيامت و اهل آن را نمي شنود.حس ما، ادراك حرارت آن جا را نمي كند.همه از نقص خود اينهاست.آيات و اخبار اهل بيت عليهم مشحون به ذكر اين مطالب است تلويحا و تصريحا.

اما بدن انسان در اين عالم قابل حرارت نيست يك ساعت اگر در اين سرد دنيا بماند خاكستر مي شود ولي خداي قادر در قيامت اين بدن را به بلوري قرار مي دهد و خلق مي كند كه در آن آتش جهنم كه به شهادت جبرئيل امين اگر يك حلقه از سلسله هفتاد ذراعي اهل جهنم را در اين عالم بياورند، تمام كوه ها ازشدت حرارت آن ذوب مي شود. (بحار/ج 8/ ص 305/تفسير برهان/ج 4/ص 379)

بدن در جهنم باقي مي ماند هميشه و ذوب نمي شود و تمام نمي گردد.بدن انسان هم در قيامت قابليتش،طرف قياس نيست با اين عالم. و اما ارتباط نفس به بدن در اين عالم خيلي ضعيف و ناقص است. اين عالم تعصي و تمانع دارد ازآن كه نفس در او به قواي خود ظاهر مي گردد ولي آن عالم مملكت ظهور نفس است و نسبت نفس به بدن، نسبت فاعليت و خلاقيت است، چنانچه در محل خود ثابت است و اين نسبت اتمّ مراتب نسبت ها و ارتباط هاست.

و اما آتش اين عالم،يك آتش افسرده سردي است و يك امر عَرَضي مشوب به مواد خارجيه غير خالص است، ولي آتش جهنم خالص و بي خلط و جوهر قائم بالذات حيّ مريدي است كه از روي شعور، اهل خود را مي سوزاند و به هر قدر كه مامور است فشار به اهل خود مي آورد. در وصفش شنيدي فرموده صادق مصدّق جبرئيل امين را، قرآن خدا و اخبار پر است از وصف آن.

و اما اتباط آتش جهنم و التصاق و چسبيدن آن به بدن در اين عالم شبيه ندارد. جميع آتش هاي اين عالم اگر به انسان احاطه كند، بيش از احاطه به سطوح نكند، ولي آتش جهنم به ظاهر و باطن و به خود مدارك و متعلقات آنها يك نحو احاطه دارد آن آتش است كه قلب و روح و قوا را مي سوزاند و با آنها يك نحو اتحاد پيدا مي كند كه در اين عالم بي نظير است.

پس معلوم شد كه موجبات عذاب در اين عالم به هيچ و جه فراهم نيست. نه مواد اين جا لايق قبول، و نه فاعل حرارت تام الفاعلية، و نه ادراك تام است.آتشي كه جهنم از نفس او بسوزد. ما ادراك آن راو تصورآن را نمي توانيم بكنيم، مگر آن كه خداي نخواسته جزو متكبران گرديم، و اين خلق زشت ناهنجار را اصلاح نكرده،از اين عالم منتقل شويم و بالمعاينه آن را ببينيم.فَلَبئسَ مَثْوَي المتكبَّرين. (آيه شريفه 29 سوره نحل)

شهادت اعضا و جوارح و جدل آنها با انسان، در وز قيامت شاهد گويايي از وضع جديد است. انسان پس از مرگ چشم تيزبيني پيدا كرده و پرده ها و موانع از مقابل ديد او بر داشته مي شود به گونه اي كه فرشتگان را مي بيند.

در آيه شريفه 103 سوره انبيا مي فرمايد: فرشتگان با آنها ملاقات مي كنند و به آنها مي گويند اين است روزي كه به شما و عده داده مي شد.

جوشش حيات در قيامت به قدري سريع و عميق است كه وقتي پوست بدن ذوب مي شود حيات به گونه دايم و پيگير به آن نقطه هجوم آورده و با سرعت آن را ترميم مي كند و نمي گذارد آن قسمت از حس و حركت باز بماند.

آنچه از مجموع آيات فهميده مي شود اين است كه در قيامت پس از زمين لرزه و نفخ صور نخستين نظام كنوني ويران شده خورشيد مي ميرد ماه و ستارگان فرو مي ريزند و سپس با نفخ صور دوم،نظام جديدي مناسب با ابديت به وجود مي آيد در آن وضع حيات مفهوم واقعي پيدا مي كند و همه چيز از حساسيت و شعور و نطق و بيان برخوردار مي گردد و حيات از عمق اشياي مرده بيرون مي آيد.

----------------
منبع : چهل حديث امام خمینی (ره)