سخاوتمند به دارايي خود به عنوان "زرق و روزي" و "لطف و عنايت الهي" می نگرد و با اين نگرش احسان و انفاق به راحتي صورت مي گيرد و پرداخت ها هرگز مورد توجه قرار نمي گيرد، چون "مال" را "مال الله" و احسان را لطف و توفيق خدا مي شمرند و خود را تنها عامل مي دانند نه مالك.به گزارش خبرگزاری مهر، "سخاوت"يا "بخشش" نشان بيرون رفتن از تنگناهاي تاريك خودخواهي و خوديابي وقرار گرفتن بر قله بلند و برتر ديگرجويي و ديگردوستي است و انسان سخاوتمند و بخشنده كسي است كه دلبستگي بسيار به مال و ثروت خود ندارد و بر اثر تمرين وتوفيق، امير مال خويش است نه اسير آن.

بخشندگي نقطه مقابل بخل و وابستگي و نماد بهره مندي از صفات پسنديده انساني است. صاحبان احسان و سخاوت، مجوعه دارايي هاي ظاهري و باطني؛ مادي ومعنوي خويش را "ملك" خود نمي دانند و خود را "مالك" آنها نمي شمرند، بلكه" امانت دار" مي دانند كه بايد به خوبي از داده هاي مالك اصلي مواظبت كنند و آنها را به نيازمندان و مستحقان واقعي بسپارند.

از اين رو نگاه سخاوتمندان به دارايي ها به عنوان "زرق و روزي" يا "لطف و عنايت الهي" است كه با اين نگرش احسان و انفاق به راحتي صورت مي گيرد و پرداخت ها هرگز مورد توجه قرار نمي گيرد،چون "مال" را "مال الله " و احسان را لطف و توفيق خدا مي شمرند و خود را تنها عامل مي دانند نه مالك.

با اين بينش و بصيرت رزق و روزي خداوند نيز با سرعت بسيار به انسان سخي مي رسد و آسان دادن باعث رسيدن مال مي شود،به طوري كه رسول اكرم(ص) مي فرماید: رزق وروزي سخي سريع تراز رسيدن كارد به رگ گوسفند به او مي رسد همانا خداوند به فرد گيرنده طعام از فرشتگان افتخار مي كند. (ارشاد القلوب،ج1،ص 127)

افزون بر جلوه هاي مادي سخات،جنبه معنوي آن بسيارعظيم ترو چشمگيرتر است،چنان كه امام رضا(ع) می فرماید: سخي نزديك خداوند، نزديك بهشت و نزديك مردم است. سخاوت درختي درد بهشت است، كسي كه خود را به شاخه اي از شاخه هاي آن بياويزد داخل بهشت مي شود.

در پناه خداوند بودن و پشتيباني پروردگار، نعمت گرانبهايي است كه از هزاران نفر، تعداد انگشت شماري داراي چنين لطف بي مانندي مي شوند. علاقه زیاد پروردگار به سخاوتمندان، حيرت و تعجب همگان را بر مي انگيزد و شهد عبوديت و بندگي را در عمق جان انسان مي ريزد. از جلوه هاي چنين علاقه اي آن است كه پس از انحراف پيروان حضرت موسي(ع) از سوي سامري با ساختن گوساله اي گمراه گر به هنگام ميقات آن پيامبر بزرگ الهي با خداي خويش در سي روز و ادامه آن تا چهل روز، اعدام كمترين مجازات سامري بود كه بايد اجرا مي شد،گرچه انحراف تنها يك نفراز ايمان آورندگان به آيين موسي،بيش از اين كيفر خواهد داشت، اما به هنگام اجراي اين حكم، خداوند به جناب موسي (ع) وحي فرستاد كه: اي موسي! سامري را به قتل نرسان زيرا او انسان سخاوتمند و اهل جود و كرم است.

در سخني ديگر خلقت بهشت براي سخاوتمندان دانسته شده است. رسول گرامی اسلام (ص) می فرماید: آنگاه كه خداوند بهشت را آفريد، سوال كرد: پروردگارا چرا مرا آفريدي؟ پاسخ شنيد: براي افراد سخي. بهشت گفت: راضي شدم خداي من. (مستدرك الوسائل،ج7،ص 18 )

شيخ مفيد در الاختصاص صفحه 253 در روايتي شگفت انگيز درباره ارتباط خداوند با سخاوت پيشگان نقل مي كند كه بر شما باد به توجه و عنايت نسبت به انسان سخي،كه همانا خداوند بلندمرتبه از دست او به طور مستقيم و بدون واسطه فرشتگان مي گيرد.

خوشرويي و گشادگي چهره به هنگام عطا و بخشش كمالي ديگر از كمالات انسان است كه در كنار سخاوت و گشاده دستي، زيبايي صد چندان مي آفريند.

آسيب شناسي سخاوت نكته پاياني اين موضوع است كه براي ايجاد تعادل و مصون ماندن از افراط و تفريط بسيار موثر است. سخاوت و بخشش به گونه اي سنجيده همراه با شناخت مقدار آن، ميزان نياز مستمندان و به جا خرج كردن مال است اما تبذير نبود دقت در فهم ميزان نياز نيازمندان،مقدار لازم براي رفع احتياج و خرج شايسته است.