زن و شوهرهاي خوشبخت در انتقاد كردن از هم درنگ نمي كنند، اما مي توانند اختلافاتشان را به شيوه اي مثبت حل و فصل كنند و همه انتقادهایشان بر مسائل كاملا مشخص و مسجل استوار بوده و عمومي و كلي نيست. به گزارش خبرگزاری مهر، عشق و محبت ميان زن و شوهر از اركان نظام خانواده است، اما با گذشت زمان و سپري شدن شور و اشتياق دوران نخستين ازدواج،به تدريج اختلاف در خانواده بروز مي كند. معمولا منشا اين اختلافات نوعي اختلال ارتباطي است و تفاوت هاي بسيار ميان منبع معني زنان و منبع معني مردان وجود دارد. اگر فردي به مهارت هاي ارتباط موثر مسلط نباشد، اين تفاوت هاي منبع معني،حاصل ارتباطي را به شدت كاهش خواهد داد و زمينه را براي سوء تفاهم، سوءبرداشت و اختلافات روزافزون فراهم خواهد كرد.
وقتي مي خواهيم يكي از اطافيانمان رفتار خود را تصحيح كند، امكان دارد به دليل نگراني از ناراحت شدن آن فرد يا خراب شدن رابطه اش با ما از گفتن حرفمان خودداري كنيم. بيشتر وقت ها دوست داريم سكوت كنيم تا اينكه با سخنان خود شاهد ناراحتي و خشمگين شدن فردي باشيم اما با سكوت خود از اين رابطه، احساس نارضايتي مي كنيم.
در پژوهشي درباره شيوه هاي حل اختلاف بين زوج هاي راضي و ناراضي روشن شده است كه زوج هاي ناراضي در مقايسه با زوج هاي راضي،به طور عادي رفتار منفي از خود نشان مي دهند و براي مثال اقدام به طرح شكايت، انتقاد، نفي مسئوليت، توافق نداشتن، شوخي نيش دار و قطع رابطه مي كنند و رفتارهاي مثبت مانند حل مسائل و قبول مسئوليت و توافق را خيلي كمتر بروز مي دهند.
اين تحقيق مي گويد زن و شوهرهاي خوشبخت در انتقاد كردن از هم درنگ نمي كنند، اما مي توانند اختلافاتشان را به شيوه اي مثبت حل و فصل كنند. آنها سه نكته را در حل مسائل خانوادگي مورد توجه قرار مي دهند: نكته اول: همه انتقادها بر مسائل كاملا مشخص و مسجل استوار است و انتقادها، عمومي و كلي نيست. انتقاد مبهم مانند تو خودخواهي، تو تنبلي، تو دلسوز نيستي در ارتباطات خانوادگي بدترين نوع انتقاد است و تا حد ممكن بايد از آنها اجتناب كنيم و انتقاد هاي خود را بر روي نشانه هاي مشخص، هدفمند و ظريف متمركز سازيم.
رفتاري را كه نمي پسنديم، بيان كنيم اما بدون قضاوت درباره اين كه ديگري بد يا خودخواه است يا ناعادلانه برخورد مي كند. از رفتار تهاجمي در برابر همسر خود دوري كنيم رفتار تهاجمي مانع از آن مي شود كه به حرف هاي يكديگر گوش كنيم.
نكته دوم: حرف هاي همسرمان را خوب گوش كنيم و بكوشيم احساس او و آنچه را مي خواهد بگويد درك كنيم. بيشتر وقت ها در يك اختلاف خانوادگي هر دو طرف معتقدند كه حق دارند و با خود مي گويند كه ديدگاه من منطقي است. به همين دليل هيچ يك از طرفين به حرف طرف مقابل گوش نمي دهد.
نكته سوم: آگاه بودن از نحوه حل اختلاف خانوادگي موفقيت ارتباط زن و شوهر را تضمين مي كند. حل اختلاف ها بدون شك يكي از موارد بسيار مهم و مشكل در ارتباطات انساني و ميان فردي است. بنابراين اگر بدانيم چگونه مي توانيم اختلافي را حل كنيم، گام بزرگي در اثر بخشي ارتباط ميان خانواده بر داشته ايم. براي رفع مشكل خانوادگي به موارد زير توجه كنيم:
- متفاوت بودن خود و همسرمان را بپذيريم و به رسميت بشناسيم و هر انساني در مغز خود منبع معني خاص خود را دارد و بر اساس آن ارتباط برقرار مي سازد.
- مشكل خود را با همسرمان حل كنيم و آن را توسعه ندهيم و از او در نزد ديگران شكايت نكنيم و پيش ديگران از همسرمان انتقاد يا به او توهين نكنيم. با ديگري هم او را مقايسه نكنيم.
- هردو طرف حق داريم از طرف مقابل بخواهيم كه رفتار خود را تغيير دهد.
- زمان مناسب براي صحبت كردن با همسر خود را طوري انتخاب كنيم كه او گرفتار انجام دادن كاري نباشد يا درگيري فكري نداشته باشد. ما ممكن است كه به شكل موثر بتوانيم ارتباط برقرار كنيم، اما اگر لحظه بد و نامناسبي براي صحبت كردن انتخاب نماييم بي فايده خواهد بود.
- در حل اختلاف به جاي مطرح كردن شكايت هاي مبهم و كلي و تحقير كننده تقاضاي خود را كاملا مشخص و البته مثبت اعلام كنيم.مثلا تو تنبل هستي جمله اي كلي است براي مشخص كردن آن بگوييم دوست دارم ظرف ها را به نوبت بشوييم.
بنابراين براي حل اختلافات خانوادگي و رفع آن راه حل مختلف و امكان پذير را بررسي كنيم و هر دو به دنبال آن باشيم كه براي بهبود موقعيت، تمام ايده ها و راه حل ها را مطرح كنيم و درباره هيچ كدام ارزيابي و قضاوت انجام ندهيم و پس از مطرح شدن همه نظرات و ايده ها، بهترين را انتخاب كنيم. و سع كنيم همه توافقات، حتي جزييات را ثبت كنيم تا در اختلاف بعدي به عنوان يك مبناي قبلي به رفع سريع تر مشكلات به ما و همسرمان كمك كند.