«... آقا گرونه! نمیبینی همه چیز چهار برابر شده؟ از نخود و لوبیا و لپه و نون و گوشت گرفته تا پسته و ماشین و مسكن و پارچه. آخه این چه وضعیه؟ چرا كاری نمیكنن برامون؟ والله مردیم بس كه هی پول دادیم و پول در نیاوردیم ...» نظیر این در دلهای بحق را این روزها زیاد شنیده و میشنویم.
گرانیها، رشد تورم، مشكلات تولیدكنندگان، بیثباتی نرخ ارز، افزایش بیكاری وغیره و غیره امان مردم را بریده است.
مردم زیرفشارند و حق دارند، همین. اما مگر در طول این 33 سال، فشار و جنگ و تحریم نبوده است؟ آیا این فشارها اثر كرده است؟ زندگی عادی مردم را با اخلال مواجه كرده است؟ اجناس فروشگاهها كم شده؟ چیزی هست كه به دست آوردنی نباشد؟ میزان خرید مردم كم شده است؟ فروشگاهها از لوكسترین برندهای روز دنیا پر نیست؟ باور كنید این سطور برای این نیست كه برای فشارهای خردكننده اقتصاد به مردم، كارگران، كارمندان، دانشجویان، اقشار ضعیف و آسیبپذیر كه نجیبانه تحمل میكنند و دم برنمیآورند، توجیهی تراشیده شود.
آخر چه كسی را میتوان یافت كه این واقعیتها را انكار كند و مگر انكار شدنی هستند؟ بلكه سخن این است كه «ایران» در خطر است و وقتی ایران در خطر باشد، ماجرا چیز دیگری میشود.
وقتی پای ایران در میان باشد، «آقا گرون شده» را كمتر كسی میگوید و این معنای كامل حماسه است.
روزی را به یاد میآورم در زمان ریاست جمهوری جورج بوش پسر؛ زمانی كه او پیاز داغ تهدیدهایش برای حمله به ایران را بیش از حد زیاد كرده بود و لذا احساس شد كه مردم باید با حضورشان پاسخی قاطع به طمعها بر تمامیت ارضی ایران میدادند.
كسی كه سابقه نداشت و اصولا سبكش نبود كه به اینگونه تظاهراتها برود و از دست روزگار گذرش افتاده بود، توصیف جالبی میكرد، میگفت در این تظاهرات افرادی از خانه بیرون آمده بودند مثل كادیلاك های دهه 1960، آنها كه ماه به ماه هم از خانه بیرون نمیآیند و آمدنشان سرقفلی دارد، آن روز آمده بودند تا در برابر یك دشمن مشترك از ایران دفاع كنند.
مگر خاطرات را از یاد بردهایم ؟ كمی به عقبتر برگردیم. از پدربزرگها یا مادربزرگهایتان نشنیدهاید كه قبل از انقلاب، وقتی قرار شد «بانك ملی ایران» برای پایان دادن به سلطه بانكهای خارجی بر اقتصاد ایران تاسیس شود، خانمها دستبند و گوشواره و النگو و گردنبند به دست در صف ایستاده بودند تا سرمایه این بانك را تامین كنند؟ و مگر همان طلاها سرمایه بزرگترین بانك ایرانی نشده كه به سالها سلطه بانكهایی چون ایران و روس و ایران و انگلیس و... براقتصاد ایران پایان داد؟ عرق ملی بارها حماسه آفریده اكنون نیز آماده است حماسهای دیگر بیافریند، حماسهای اقتصادی كه در یك سوی آن مردم و در سوی دیگر آن كارآفرینان، تولیدكنندگان و صنعتگران قرار دارند. حماسهای كه سالها آن را برای فرزندانمان نقل خواهیم كرد.