پروژه یوکوهاما از نمودار سیرکولاسیون بدست آمده و هدفش حذف ساختار خطی فعلی اسکلهها و کیفیت جهت دار سیرکولاسیون بوده است. این طرح بیش از آنکه به بنا به عنوان یک شیء نظر داشته باشد امتداد سطح شهر تلقی میشود و به مثابهی میدانی فضایی و تهی، هدف اصلی اش، اتصال بندر یوکوهاما و اقیانوس آرام است.
ایدئولوژی آگرست الهام گرفته از اندیشههای ویترویوس است، که بیان میکند تقارن با تناسب در ارتباط است و بدون در نظر گرفتن این ارتباط هیچ بنیانی در طراحی وجود نخواهد داشت. "آشکارسازی تصاویر" گذری است از اینگونه تفکر بسوی گونهای از معماری که بر اساس جداسازی از تفسیر معماری از طریق ارتباط بین ذهن و چشم شکل میگیرد.
بندر یوکوهاما بر این اساس طراحی شده است و بنابراین خود را از الگوی مکانیکی سنتی که در آن واقعیت بر اساس واسطهها و شبیهسازی بنیان نهاده شده جدا می کند. تناقضهایی که بین فضاهای داخلی و خارجی وجود دارند از طریق عملکرد دوگانه بندر بعنوان بندر و فضای عمومی سرزنده برجسته شدهاند. این تناقض باعث ایجاد ابهامات اساسی در چگونگی تفسیر ما از نحوه الهام گیری طراحان میشود.
در این بنا از فرم موج گونه در طبقه بام با الهام از امواج غلطان دریا، و از چوب در کف طبقات دوم و بام برای ایجاد حس عرشه کشتی استفاده شده است. فرم موجگونه بام ترمینال متناوبا بالا و پایین میرود تا در جاییکه لازم است فضاها را محصور کرده و طبقات را با رمپها با یکدیگر مرتبط سازد.
این امر در پایانه یوکوهاما زمانی صورت خارجی به خود گرفت که شرکت اف او اِی پیش بینی کرد که پایانه حمل و نقل با اسکلهای گسترش یافته به طور همزمان میزبان عملکردهای متفاوتی باشد. ترمینال مسافربری و همچنین ارائه دهنده یک پارک شهری برای ساکنان یوکوهاما میباشد.
ایجاد فضای سبز در طبقه بام جهت شبیه سازی پارک عمومی با ایجاد جاذبههای توریستی در کنار آسایش و جریان حرکت مسافران و بازدیدکنندگان، باعث شده معماری حالتی زنده و پویا به خود بگیرد. پارکی که با در نظر گرفتن روح زمانه طراحی شده و فضایی است که با توجه به عملکرد روزانه و فعالیتهای انسانی شکل گرفته است.
