در سالروز وفات امالبنین(ع) که روز تکریم مادران و همسران شهدا نام گرفته است، ایثار و فداکاری و صبر و پایداری مادران و همسران شهیدان را گرامی میداریم و سطرهای زیر را به نام گذشتها و خلوص و تلاشهای آنان مزین میکنیم و عملکرد این بانوان فداکار را پشتوانهای برای نسل امروز قرار میدهیم.
در تقویم رسمی ایران، روز 13 جمادیالثانی، روز تکریم مادران و همسران شهدا نام گرفته و علت این نامگذاری این است که «امالبنین(ع)» همسر حضرت امیرالمومنین(ع) و مادر حضرت ابوالفضل العباس در چنین روزی روی در نقاب خاک پیچید و از این جهان کوچید و در جوار رحمت حضرت حق آرمید.
تکریم مادرانی که به استمداد دین اسلام لبیک گفته و زینب گونه در حماسه هشت سال دفاع مقدس و دفاع حرمهای اهلبیت(ع) با تشویق همسران و فرزندان برومند خود آنها را برای حضور در جبههها آماده و آنها را تشویق کردند.
اگر ایثار و شهامت، شجاعت، صبر و استقامت این شیر زنان ایران زمین نبود، خدا میدانست چه بر سر اسلام و انقلاب ایران میآمد.
این دلاور زنان بودند که فرزندان جوان و نوجوان خود را برای خط مقدم جبهه آماده کردند و برای دفاع از ولایت سینه سپر کردند تا یک وجب از خاک مقدس این سرزمین در دست دشمن نیفتد.
اگر حماسه همسران شهیدان که بسیاری از آنان نوعروس بودند، نبود معلوم نیست چه بر سر این خاک میآمد اما آنها مردان و همسران خود را همچون امالبنین، رباب، لیلا و زینب کبری(سلام الله علیهن) برای حضور در خط مقدم جبهه تشویق میکردند.
راستی چه روز با مسمیای را روز تکریم از این شیر زنان و دلاور زنان تاریخ نامیدهاند روز وفات زنی که پسران خود را سینه چاک برادر و مقتدای خود ساختند.
هنگامی که امام حسین علیه السلام آهنگ ترک مدینه و تشرف برای حج و به دنبال آنْ هجرت به سوی عراق کرد، امالبنین علیهاالسلام به همراهان امام حسین علیه السلام چنین سفارش می کرد: «چشم و دل مولایم امام حسین علیه السلام و فرمان بردار او باشید».
و چنین بود که پسران ام البنین به امر مادر و با رغبت و اشتیاق هر چه تمام تر، به عنوان محافظان و حامیان برادر و امام خود، رهسپار مکه شدند.
آری؛ هنگامی که امام(ع) قصد مکه کرد، امالبنین پسران خویش را جهت همراهی و محافظت کردن از امام حسین(ع) و اهل بیت او، به همراه ایشان به مکه فرستاد و خود چونان مردی، سرپرستی تنها عروس و نوه خود در مدینه را به امید برگشتن امام و یارانش از مکه، به عهده گرفت.
ام البنین مادر حضرت ابوالفضل در مدینه بود که به او خبر دادند در حادثه کربلا هر چهار پسرت شهید شدند. این بانوی بزرگوار به قبرستان بقیع میآمد و برای فرزندان خود نوحهسرائی میکرد. نوشتهاند نوحه سرایی این زن آن قدر دردناک بود که هر کس میآمد گریه میکرد. او در نوحه سرائیاش گاهی همه فرزندانش و گاهی ارشد آنها را که عباس بن علی(ع) بود، یاد میکرد.
* مادران شهدا اولین حماسه سازان کشور
مادران و همسران شهدا در طول 8 سال دفاع مقدس و درسالهای جنیات مستخدمین صهیونیست علیه حرمهای آل الله حماسههای جاویدی ساختند که قلم توانائی نوشتن آن را ندارد و تاریخ همیشه از آن یاد خواهد کرد. آنان با صبر و استقامت خود دشواریها را تحمل کردند و هم اکنون نیز در همه عرصههای مختلف کشور حضوری پررنگ دارند و دیگر بانوان کشور را پیوسته به این حضور تشویق میکنند.
همسران شهدا نیز با تربیت یادگاران همسران خود آنها را برای انقلاب و دوران شکوفائی این سرزمین آماده میکنند. چه بسا همسرانی که خود دارنده رتبههای علمی و سیاسی در کشور هستند و فرزندان آنها هم با الگو گرفتن از پدران شهید خود در شکوفائی کشور سهیم شدهاند.
این مادران و همسران از نسل جدید انتظار دارند تا هنگام ظهور حضرت ولی عصر(عج)، این انقلاب را __ که امانت ارزشمند شهیدان است__ با اطاعت از ولایت و حرمت خون شهدا به نحو شایستهای حفظ و نگهداری شود.