ترکی | فارسی | العربیة | English | اردو | Türkçe | Français | Deutsch
آخرین بروزرسانی : شنبه 16 مهر 1401
شنبه 16 مهر 1401
 لینک ورود به سایت
 
  جستجو در سایت
 
 لینکهای بالای آگهی متحرک سمت راست
 
 لینکهای پایین آگهی متحرک سمت راست
 
اوقات شرعی 
 
تاریخ : شنبه 1 مرداد 1401     |     کد : 199130

خانواده در نگاه الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت

با بررسی «سند الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت» می‌توان به خوبی دریافت که در بسیاری از بخش‌ها به خصوص بخش «تدابیر» به صورت مستقیم و یا حتی غیرمستقیم به نقش و جایگاه متعالی خانواده به عنوان اصلی‌ترین واحد تشکیل دهنده جامعه اشاره شده است. غلامعلی افروز، استاد دانشگاه تهران و رئیس اندیشکده خانواده الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داده به بررسی جایگاه خانواده در نگاه الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت پرداخته است. متن این یادداشت در ادامه می‌آید: خانواده دو رکن اساسی دارد، زن (مادر) و شوهر (پدر). خانواده به مثابه باغ پرطراوتی است که در آن زن (مادر) باغبان دل آرام و آرامش بخش است و شوهر (پدر)، سنگربان خانواده. امنیت‌آفرین این باغ و حمایتگر همیشه باغبان زندگی (همسر) است و باید باشد! و فرزندان نیز اگر باشند، گل‌ها و میوه‌های این باغ هستند. فرزند هبه‌ای از خالق زوج آفرین است، فرزند‌آوری الزامی نیست، اما فرزندپروری ضرورت اجتناب‌ناپذیری است. فرزندآوری نه مایه تفاخر است و نه بهانه برتری طلبی، اما فرزند پروری و فراهم نمودن بایسته‌ترین بستر برای رشد و شکوفایی شخصیت فرزند رسالت خطیر و تلاش ارزشمند و ماندگار است. همه ما دوست داریم فرزند یا فرزندانی سالم، هوشمند، عاقل، خلاق، پرنشاط و صالح داشته باشیم. فرزندان عاقل و صالح از بارزترین نعمت‌های هستی است. «فرزند»، زیباترین و بایسته‌ترین حلقه وصل نسل‌هاست، نسل پویا و جمعیت سالم و هوشمند و توانا سرمایه بی‌بدیل هر جامعه و از شاخص‌های اقتدار ملی است. مطلوب‌ترین موقعیت فرزند‌آوری زمانی است که زن و شوهر از بیشترین آمادگی شناختی و روانی، بالاترین رضامندی زوجیت و از سلامت و آمادگی زیستی فوق‌العاده‌ای برخوردار باشند. در این مهم، سن زیستی و روانی و نشاط معنوی همسران، به ویژه خانم‌ها، مهم‌تر از سن شناسنامه‌ای ایشان است. بدون تردید، نشاط معنوی همسران، احساس زیبای عرفانی، دعا و نیایش ایشان قبل از انعقاد نطفه در سلامت و پویایی جوانه وجود فرزند موثر می‌باشد. برای تحقق بخشیدن به رسالت خطیر فرزندپروری، بایسته مطلوب و نگاه عقلانی آن است که فرزندانمان را برای فردا آماده نماییم. شایسته آن است که کودک و نوجوان امروزمان را برای حسن ایفای اصلی‌ترین، خطیرترین، سرنوشت‌سازترین نقش و جایگاه «فردای» آنان آماده سازیم. همین است که امام علی(ع) می‌فرمایند: «فرزندان خود را برای تحقق خواسته‌های امروزتان الزام نکنید، آنان متعلق به زمانی غیر از زمان شما هستند». فرزندانتان را برای موقعیت‌ها، نقش‌ها و رسالت‌های فردای آنان آماده نمایید. یادمان باشد، فرزندان ما، برای حیات فردای خود اندیشه دیگری دارند، پس بایسته است به فرزندان خود کمک نماییم تا برای ایستادن در جایگاه‌های آینده‌شان آماده شوند. در این مهم یقیناً مهم‌ترین، خطیرترین، آرامش‌بخش‌ترین، سرنوشت‌سازترین، جایگاه فردای فرزندانمان، حسن ایفای نقش و رسالت همسری و پدری/ مادری است. بهتر آن است که برای آفرینش یک بستر مطلوب تربیتی برای فرزندان خردسال، نوجوان، خانه‌مان را به مدرسه و دانشگاه عروس/ داماد، همسر پروری تبدیل نماییم. در این راستا با بررسی «سند الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت» می‌توان به خوبی دریافت که در بسیاری از بخش‌ها به خصوص بخش «تدابیر» به صورت مستقیم و یا حتی غیرمستقیم به نقش و جایگاه متعالی خانواده به عنوان اصلی‌ترین واحد تشکیل دهنده جامعه اشاره شده است. در این سند خانواده به عنوان مهمترین رکن تمدن‌سازی در جامعه و زمینه‌ساز اصلی حرکت تکاملی و پیشرفت هر انسان، معرفی شده است و مهمتر از همه به نقش فرزندآوری و فرزندپروری خانواده در افق سند تاکید شده است.

 با بررسی «سند الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت» می‌توان به خوبی دریافت که در بسیاری از بخش‌ها به خصوص بخش «تدابیر» به صورت مستقیم و یا حتی غیرمستقیم به نقش و جایگاه متعالی خانواده به عنوان اصلی‌ترین واحد تشکیل دهنده جامعه اشاره شده است.

غلامعلی افروز، استاد دانشگاه تهران و رئیس  اندیشکده خانواده الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت  در یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داده به بررسی جایگاه خانواده در نگاه الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت پرداخته است. متن این یادداشت در ادامه می‌آید:
 
خانواده دو رکن اساسی دارد، زن (مادر) و شوهر (پدر). خانواده به مثابه باغ پرطراوتی است که در آن زن (مادر) باغبان دل آرام و آرامش بخش است و شوهر (پدر)، سنگربان خانواده. امنیت‌آفرین این باغ و حمایتگر همیشه باغبان زندگی (همسر) است و باید باشد! و فرزندان نیز اگر باشند، گل‌ها و میوه‌های این باغ هستند.
 
فرزند هبه‌ای از خالق زوج آفرین است، فرزند‌آوری الزامی نیست، اما فرزندپروری ضرورت اجتناب‌ناپذیری است. فرزندآوری نه مایه تفاخر است و نه بهانه برتری طلبی، اما فرزند پروری و فراهم نمودن بایسته‌ترین بستر برای رشد و شکوفایی شخصیت فرزند رسالت خطیر و تلاش ارزشمند و ماندگار است.
 
همه ما دوست داریم فرزند یا فرزندانی سالم، هوشمند، عاقل، خلاق، پرنشاط و صالح داشته باشیم. فرزندان عاقل و صالح از بارزترین نعمت‌های هستی است. «فرزند»، زیباترین و بایسته‌ترین حلقه وصل نسل‌هاست، نسل پویا و جمعیت سالم و هوشمند و توانا سرمایه بی‌بدیل هر جامعه  و از شاخص‌های اقتدار ملی است.
 
مطلوب‌ترین موقعیت فرزند‌آوری زمانی است که زن و شوهر از بیشترین آمادگی شناختی و روانی، بالاترین رضامندی زوجیت و از سلامت و آمادگی زیستی فوق‌العاده‌ای برخوردار باشند. در این مهم، سن زیستی و روانی و نشاط معنوی همسران، به ویژه خانم‌ها، مهم‌تر از سن شناسنامه‌ای ایشان است. بدون تردید، نشاط معنوی همسران، احساس زیبای عرفانی، دعا و نیایش ایشان قبل از انعقاد نطفه در سلامت و پویایی جوانه وجود فرزند موثر می‌باشد.
 
برای تحقق بخشیدن به رسالت خطیر فرزندپروری، بایسته مطلوب و نگاه عقلانی آن است که فرزندانمان را برای فردا آماده نماییم. شایسته آن است که کودک و نوجوان امروزمان را برای حسن ایفای اصلی‌ترین، خطیرترین، سرنوشت‌سازترین نقش و جایگاه «فردای» آنان آماده سازیم. همین است که امام علی(ع) می‌فرمایند: «فرزندان خود را برای تحقق خواسته‌های امروزتان الزام نکنید، آنان متعلق به زمانی غیر از زمان شما هستند». فرزندانتان را برای موقعیت‌ها، نقش‌ها و رسالت‌های فردای آنان آماده نمایید.
 
یادمان باشد، فرزندان ما، برای حیات فردای خود اندیشه دیگری دارند، پس بایسته است به فرزندان خود کمک نماییم تا برای ایستادن در جایگاه‌های آینده‌شان آماده شوند. در این مهم یقیناً مهم‌ترین، خطیرترین، آرامش‌بخش‌ترین، سرنوشت‌سازترین، جایگاه فردای فرزندانمان، حسن ایفای نقش و رسالت همسری و پدری/ مادری است. بهتر آن است که برای آفرینش یک بستر مطلوب تربیتی برای فرزندان خردسال، نوجوان، خانه‌مان را به مدرسه و دانشگاه عروس/ داماد، همسر پروری تبدیل نماییم.
 
در این راستا با بررسی «سند الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت» می‌توان به خوبی دریافت که در بسیاری از بخش‌ها به خصوص بخش «تدابیر» به صورت مستقیم و یا حتی غیرمستقیم به نقش و جایگاه متعالی خانواده به عنوان اصلی‌ترین واحد تشکیل دهنده جامعه اشاره شده است.
 
در این سند خانواده به عنوان مهمترین رکن تمدن‌سازی در جامعه و زمینه‌ساز اصلی حرکت تکاملی و پیشرفت هر انسان، معرفی شده است و مهمتر از همه به نقش فرزندآوری و فرزندپروری خانواده در افق سند تاکید شده است.


نوشته شده در   شنبه 1 مرداد 1401  توسط   کاربر 1   
PDF چاپ چاپ بازگشت
نظرات شما :
 
Refresh
SecurityCode